#
Chord Title
3781
วัตถุมีหัวใจ (an Object With A Heart)
อยตรงน แตเหมอนไมมชวต เคยมองสคนดไหม วาฉนคดอยางไร. ตบมออยขางเดยว ไมเหลยวมาสนใจ ถาฉนตาย จะรไหมเธอ. เจบแคไหน ไมเหนวาเธออยากถาม นยนตามนำ ไหลนองชวยมองหนอยเธอ. ทมเทเอารกมา แบกหนามาใหเธอ ฉนรกเธอ แตเธอไปรกใคร.
3782
วัตถุไวไฟ (flammable Material)
อยา อยา อยามาลอง อยามาใกลไฟ อยามาใกลเกนไป. บอก กน เอาไว บอกวาของมนแรง บอกวาของมนไว. ตก เตอน แตยงเมน กลบเอาเชอเอาฟน เขามาใกลไฟ. สด แรง ทานเอาไว กเลยลกเลยลาม กเลยลกลามออกไป. เหมอนไฟปา รอนแรงกวา รอนแรงยง
3783
วัน เดือน ปี (day Month Year)
วน จนทรฉนคอยอย องคารกคอยด ด ๆ วาเธอเปนไง. พธเธอกไมมา เชาสายกไมม พฤหสวางเปลา. ศกรหรอเสารหรอวาอาทตย ไมมวนไหนไมคดถง. ไมมวนไหนทเธอ จะยอนมา สวนเกา ๆ ของเรา. วนทฉนเจอเธอ วนทไดใกลกน วนทเราจงมอ. วนทฉนรกเธอ วน
3784
วันของการจากลา (the Day Of Farewell)
วนแตละวนเนนนานเหลอเกน คนแตละคนชางดเชองชา สำหรบฉน. และไมร วาทกวน นนสนสดเมอไร เมอใจมนสบสน อยางน. มองไปทางไหนกดวางเปลา ราวกบชวตจะตองปวดราวตลอดไป. เมอวนน ฟามดลง. นำตากรนไหล นใชไหมคอการพลดพรากทฉนตองเจอ. จะ
3785
วันต่อวัน (day By Day)
เชาวนใหม ตนนอนคลาย ๆ กน. เดนทางดงทกวน เพอออกฝาฟน ปญหาความเปนอย. หวงแคเพยง ผานวนไดพนวน. มชวตถงวน รงเชาตนนอน เหมอนกนอยางวานซน. ชวตหนง พนวนคนหนง กดใจ. คดปนปายตามฝน สดทางไดแคน. เทานกเพยงพอ ไดฝนไปวน ๆ หนงค
3786
วันทอง (wanthong)
เปนเรองจรง ไมใชองนยาย ท ป ยา ตา ยาย เลาขานนานมา. มหลกฐานบนทกเปนตำรา ใหลกใหหลาน.ไดศกษา เลาเรา ยน. หนงหญง สองชาย ผกพน เหตเกดท สพรรณ กาญจนบร. เรอง ขนชาง ขนแผน และ สตร ทชอ วนทอง หรอหญง สอง ใจ. หญงสาว รางก
3787
วันที่บ่มีอ้าย (the Day Without You)
ฟาเอย มไว เฮดหยง ถาอายบนง เบงดาวนำกน. บมกะได ปากซอย ตรงนน หากอายลมวน เคยเทยวรวมทาง. มไว เฮดหยง ถนน หากอายบสน มาเดนเคยงขาง. เมออายเลอกคน ผมา ทหลง โลกนทกอยาง. หากบมอาย คอเกา ใจเหงา กเรมไหวหวน. ชวต ขาดคน
3788
วันที่ยิ่งใหญ่ (the Great Day)
ฟากวางใหญ บนหนทางไกล เราพรอมจะไปสฝน. ไมรเปนไง ไมสนอะไร กอนทจะตายทำมน วนนยงม พรงนไมม ทำใหด ๆ กแลวกน. ใครมโอกาสกไขวความา ไมมโอกาสกไปหามา. อะไร มอะไร จะทำ ไมไดทำ อะไร รออะไร อยากทำ กรบทำ. เอาเลยเอาพลงเรา
3789
วันที่สวยงาม (beautiful Day) (beautiful Day)
นบจากบดนไป จากวนาทแหงนจะมทางใหม. ใหเธอและฉนเดน ใหฝนพาเราทงสองสความสดใส. รวมความรกทมทงสองดวงใจ เขาดวยกน. วนทสขและสวยงาม มเธออยตรงนและเธออยกบฉน. จะคอยอยเคยงขางกน เปนจรงดงความฝน ทฉนนนเฝารอจนวนน ฮม. และตอ
3790
วันที่อ่อนไหว (the Sensitive Day)
เธอเดนมาหาฉน เมอวนทออนไหว เธอขมใจฉนไว ตงแตเมอแรกเจอ. รบางหรอเปลาวาใครคดถงเธอ ยงฝนถงเธออย อยคนเดยวกบอารมณน. เธอทำใหสายฝน หลนลงในใจฉน เธอทำใหฉนนน สบสนวาวนใจ. เสยงหวใจบอกวาเธออยไมไกล คนนฉนคงหลบ และมเธออย
3791
วันที่เธอยังอยู่ (the Day You Were Still Here)
แคเพยงไดยนขาว ใจกเรมหวน แตวาฉนยงไมมนใจ. ใครตอใครบอก ยงเหมอนวาโดนหลอกกไมร ฉนยงไมแนใจ. เมอไดมาเหนกบตา ฉนกเรมออนและลา นำตาทกลนเอาไวมนกไหลออกมา. คำวาคดถง ทเธอไมมโอกาส แมจะไดยนมน. คำวารกและทก ๆ ถอยคำนนยงคง
3792
วันที่เธอไม่สบาย (the Day You Were Sick)
ดหนาตาเธอไมสบายอยใชไหม ดสายตาเธอเหมอนกำลงทกขใจ. ดทาทางเธอเมอคนนคงมไข วนนเธอถงไดมาหากน. บอกไดไหมไมสบายทตรงไหน บอกกบฉนทกอาการทเปนไป. ใหฉนร วาควรทำเชนไร ใหฉนไดเหนรอยยมของเธอ. อาจเปนเพยงคนทไมเคยสำคญ ทเฝาร
3793
วันที่เธอไม่เหลือใคร (the Day You Have No One Left)
แตกอนเธอวาไมพอ ไมดพอสกอยาง บอกเราไมเขากน คบกบฉนมนเปลองหวใจ. อย ๆ เธอกยอนมา มาทวงโอกาสใหม บอกเธอไมเหนใคร ใหเธอไดเทากบทฉนทำ. ฉนยงเหมอนเดม เธอนาจะรวาเปนอยางไร. เคยใหรกเธอไป มากนอยยงไงกอยางนน. ฉนคนนยงมแตใ
3794
วันที่เลวร้าย (the Bad Day)
เฝามองสงรอบตว ชางเลวราย แทบทนไมไหวหวใจทบอบบาง. ฉนเคยเกลยดคนทชวเลว. พวกทแหลกเหลวและนาชง ฉนเคยผดหวงเพราะคนเหลาน. แตแลว วนหนงรตว วนน มนชางนากลว เมอรตววาชว เมอรวาเปนตวเอง. ฉนทำไปไดอยางไร ไมเคย ไมรทำไมเปนอ
3795
วันที่ได้คำตอบ (cover) (the Day I Got The Answer)
วนทโชคชะตาไมอยเคยงขางเรา วนทมแคเราทอยเคยงขางกน. วนนนทมแตจมลมลกคลกคลาน วนนนความจรงสลายกลายเปนฝน. วนนนเราเหลอแตคำวาเราจรงๆ. อยรวมทกขมากกวาสข กไมเคยทอไมเคยทงกน. ยงปลอบใจกนทงๆทรองไห. แตสดทายเราไมเปนอะไร แ
3796
วันนั้น (that Day)
สงทเหนและความจรงทเปน อาจไมม ทางพบกน. ตองทำใหเหมอนไมแคร แตลก ๆ ใจกหวน นฉนกำลงหลอกใคร. หากไมรกนำตาคงไมไหล ปวดทใจ จำฝนทน. แคคำวารกคำเดยว เปลยนชวตคนทงคน เหตผลไมตรงกบใจ. อยากบอก วา รก วารกวารกเธอ รกเพยงแตเ
3797
วันนั้น..วันนี้..วันไหน (that Day.. Today.. When?)
คงจะเคยตงใจใฝฝน อาจจะคดถงวนขางหนา. อาจจะเคยมนใจในวนเวลา อาจจะหวงวาเปนไปดงตงใจ. คงจะเคยคาดเดาเหตการณ อาจจะฝนใหเปนดงเกา. อาจจะเคยโชคด แตขอใหเรา อยาไปเหมาวา มนจะเหมอนเชนเดม. วนนน ทเคยฝนกนวาด วนน อาจยงผดห
3798
วันนั้นอย่าลืมวันนี้ (that Day, Don't Forget Today)
วนน มนชางดทเธอรกฉน เจบกอยดวยกน ยมกนได อยตรงน. มอยงจงรวมทางมา ไรททา จะปลอยเดนหน วนน ความสขยงลนใจ. แตไมร จะเปนอยางไรถาในวนหนง เธอไมอยากคดถง แมใบหนา คนคนน. ในวนนงถาพบใคร ทเขาใชและเขาด ความรก จะเปลยนไปไหม
3799
วันนั้นไม่ไกล (that Day Isn't Far)
กรวาเราไมควร รกกน เพราะคนอยางฉนมนมคาพอทไหน. ทงทงทรยงไมหามใจ ยงเธอหวงใยกยงรกเธอเกนตดใจ. กรวายงคงด ไมพอ กเลยอยากขอใหเธอชวยรอไดไหม. สกวนจะทำใหเธอชนใจ. ไดไหมเธอชวยรอหนอย วนนนมนคงไมไกล หวใจฉนจะฟนฝา ใหถงวนท
3800
วันนี้...ฉันมีเธอ (today... I Have You)
กไมรวาอะไร ทำใหเราไดพบกน ทงทมนไมนาจะเปนไปได. เธอกมโลกของเธอ ตางกบฉนมากมาย เหมอนไมมอะไรเลยทคลายกน. เธอถามวาชอบเธอไหม สบตาแลวถกใจไหม กตอบวาใชเปนอยางนน. จะเปนลขตจากฟา หรอวาปาฏหารย อะไรยงไงกคงไมสำคญ. เทาก
