Intro
Verse
เดินลอยลำนาวา งามตาสองฟากฝั่งชล
ท่าเรือแจวเรือหางเรือยนต์ เรือเมล์เรือด่วนสิ่วปลิวลิบตา
ท่องเที่ยวไปตามสายคงคา หวนคิดขึ้นว่าล่องมาเหมือนใคร
Verse 2
เดินทางตามธารา นานมามีคนผ่านไป
ยอดกวีหนึ่งของเมืองไทย ลอยเรือไม่ใกล้จะไปอยุธยา
เอ่ยบทกลอนยอกย้อนวาจา ฟังดูเถิดว่าพรรณาเช่นไร
ถึงโรงเหล้าเตากลั่นควันโขมง มีค้นโยงผูกสายไว้ปลายเสา
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา ให้มัวเมาเหมือนหนึ่งบ้าเป็นน่าอาย
ไม่เมาเหล้าแล้วเรายังเมารัก สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป แต่เมาใจนี้ประจำทุกค่ำคืน
Verse 3
ได้ฟังบทคลอนค่าสอนคำสั่ง ได้ยินคงยังฝั่งในอุรา
ผ่านไปตำนานขับขานคล้ายว่า พึ่งพรรณาให้พาซิ้งใจ
ท่องไปดื่มไปจนได้เวลาค่ำ ชื่นชมลำน้ำค่ำมาฮาเฮ
ช่วยคลายเบาใจให้หายว้าเหว่ เริ่มเห็นทะเลเข้ามาคนละทาง
Outro
