Intro
Verse
เดินทางเป็นชั่วโมง เบื่อและเซ็งรถติด อากาศมันร้อนหงุดหงิด
เหลือเกินที่จะอดทน อะ¬ไรง่ายง่าย
ไฟแดงมันเนิ่นนาน แต่พอเขียวแป๊บเดียวก็หาย
ติดอย่างนี้ที่แยกเดิม แก้อะไร ไม่ได้
Verse 2
มองไปทางซ้ายมือ สะดุดตาจนต้องหยุด
เจอคนน่ารักสุดสุด หัวใจแทบจะหลุด ออกมาให้ได้
เธอคงมีเวทย์มนต์ สะกดคนให้ใจหล่นหาย หากนางฟ้ามีจริง
ใครก็คิดว่าเป็นเธออย่างง่ายดาย
หันมาหายหมด รถที่เคยจอดรอไม่มีสักราย
เมื่อไฟเขียวมาแทนที่ไฟแดง ส่วนคันหลังก็บีบแตรโวยวาย
Hook
แค่เพียงเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวินาที เธอเปลี่ยนอารมณ์มืดมนให้เป็นสดใส
แต่เสียดายที่ฉันไม่อาจอยู่ข้างเธอนานนานไ¬ด้ ได้แต่มองเห็นเธอลับตาจากไป
แค่เพียงเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวินาที จดจำทุกเรื่องราวที่ดีเอาไว้
ที่เธอและฉัน ได้เจอ ได้พบกัน ได้มาใกล้ ที่ตรงนี้ เส้นทางนี้ วินาทีนี้ ที่ไฟแดง
Verse 3
ยังคงมาที่เดิม เผื่อเจอเธออีกครั้งหนึ่ง ใจยังคิดถึงแต่เธอ
ทุกครั้งที่ต้องหยุด รอคอ¬ยไฟสัญญาณ
ทำได้เพียงแค่รอ หลับตาฝันถึงวันที่ผ่าน
ถ้าวันนั้นมีจริงอยากจะขอหยุดเวลาให้นานนา¬น
เสียงแตรนั้นปลุก ให้ฉันต้องเจอความจริงที่มันโหดร้าย
เมื่อไฟเขียวมาแทนที่ไฟแดง และคันหลังก็บีบแตรโวยวาย
