Verse 1Τους Ανθρώπους Της Ζωής ΜουΚάθισα Να Τους ΜετρήσωΤους Παρόντες, Τους ΑπόντεςΚάνα Δυο ΠεραστικούςΌσους Ήρθαν Για Να ΜείνουνΌσους Έφυγαν Πριν ΓίνουνΤους Κοινόχρηστους, Τους ΞένουςΤους Πολύ ΠροσωπικούςChorusΚαι Μου Βγαίνουν Πάντα ΛίγοιΉ Μου Βγαίνουνε ΠολλοίΚι Είναι Η Μοναξιά Που ΕπείγειΌ, Τι Με ΜελαγχολείΚαι Μου Βγαίνουν Πάντα ΛίγοιΉ Μου Βγαίνουνε ΠολλοίΣ' Ένα Μέτρημα Που ΑνοίγειΤην Παλιά Μου Την ΠληγήBridge[Verse 2}Τους Ανθρώπους Της Ζωής ΜουΘα 'Θελα Να Τους ΚρατήσωΤα Αγρίμια, Τους ΑγγέλουςΚαι Τους Πιο ΚανονικούςΌσους Άφησαν ΣημάδιΌσους Πήρε Το ΣκοτάδιΤους Εκείνους, Τους ΤυχαίουςΤους Πολύ ΠροσωπικούςChorusΚαι Μου Βγαίνουν Πάντα ΛίγοιΉ Μου Βγαίνουνε ΠολλοίΚι Είναι Η Μοναξιά Που ΕπείγειΌ, Τι Με ΜελαγχολείΚαι Μου Βγαίνουν Πάντα ΛίγοιΉ Μου Βγαίνουνε ΠολλοίΣ' Ένα Μέτρημα Που ΑνοίγειΤην Παλιά Μου Την ΠληγήOutroΆνθρωποι Μόνοι Που Άφησαν ΣκόνηΦιλίες Και Αγάπες Που Πήραν Οι ΔρόμοιΚλεμμένοι, Κρυμμένοι, Κρυφά ΔανεισμένοιΤυχαίοι, Γενναίοι, Δειλοί, ΦοβισμένοιΔικοί Μου Και Ξένοι, Λαμπροί Και ΘλιμμένοιΣε Σχέσεις, Σε Σπίτια Καλά ΚλειδωμένοιΧαρούμενοι, Άσχετοι, ΣυνεπιβάτεςΜποέμ Καλλιτέχνες, Παιδιά Με ΓραβάτεςΕχθροί Μου Και Φίλοι, Μικροί Και ΜεγάλοιΠου Δίνουν Με Μέτρο, Που Κάνουν ΣπατάληΑγάπες Που Έμοιαζαν Να 'Χουν ΑξίαΚαι Άλλες Που Ξέμειναν Στη ΧειραψίαΦτωχοί Συγγενείς Που Σερβίρουν Τα ΈτοιμαΟι Λογικοί Κι Όσοι Ζουν Με Το ΑίσθημαΟι Λογικοί Κι Όσοι Ζουν Με Το ΑίσθημαΟι Λογικοί Κι Όσοι Ζουν Με Το ΑίσθημαΌσοι Ζουν Με Το ΑίσθημαΦοβαμαι Πως Χανω Το Μετρημα