Ku Jalan Sendiri Tiada TempatUntuk MenantiTiada Mu Aku MenyepiBayanganmu Aku MencariKu Sangkakan HujanTapi Taufan Datang MelandaKu Mencari Tanpa PeganganDan Tersungkur Di KetepianKain Putih Yang Kuberi PadamuKini Pudar Warna-WarnanyaKuselimut Di Atas Ikal RambutmuKian Jatuh Terus Cecah Ke BahuKu Mencari Bayangmu TiadaDi Langit Biru Di Lautan ApiKau Hilang Dan Semakin JauhHujung Dunia Kita BerjumpaBila Ku Lihat Kau DihancurBagaikan Luruh Bunga Yang GugurKusunting DirimuKan Kugenggam Hatimu ItuKan Kujaga Wahai BungakuKau Kan Tumbuh Subur MewangiKau Mekarlah Wahai Mu BungaSubur Mewangi Di Dalam HatiJangan Gugur Sekali LagiBila Kau Jatuh Terus Ke Bumi