Chorusकहाँ पर्यो पुरिव हो कता झुल्क्यो घामआफ्नो त जन्मै अन्धो बैरागी रामVerse 1झरे जस्तो लाग्छ आफू तल तलै साथीहुन्न केही भन्छन् सबै नपुगी त माथिमाथि जाने बाटो छैन समाउने लाठो छैनआफूलाई त दिउँसै पनि लाग्छ सधैं रातिलाग्छ सधैं रातिआफ्नै चित्त बुझाउन म त भन्छु साथीआँखा भाको अन्धो भन्दा नदेखेकै जातीVerse 2सुन्छु अब कोही भोका नाङ्गा हुन्न रेन्यानो घामबाट कोही टाढा हुन्न रेकस्तो लाग्यो बादलु यो केले छेक्यो घामघरै डढाई ताप्दा पनि तातो हुन्न आङतातो हुन्न आङसुन्छु सधैं खुल्ला हुन्छन् इश्वरका ढोकामन्दिर कै बाहिर मर्छन् भोका र निमुखाChorusकहाँ पर्यो पुरिव हो कता झुल्क्यो घामआफ्नो त जन्मै अन्धो बैरागी राम
