Untuk Kali Keseratus Lima Puluh JutaMereka Tanyakan Engkau Soalan Yang SamaEh Kenapa Kau Masih Lagi Mahukan Dia?Apa Kau Buta, Apa Kau Pura-Pura SukaDi Seratus Lima Puluh Juta Kali ItuDi Depan Semua Engkau Tarik Tangan AkuYg Sedang Buat Muka Kosong Tak Ambil TahuSambil Ketawa Engkau Bilang Satu Per SatuDia Mungkin Bengis Seperti SingaTapi Dia Nangis Tonton Cerita KoreaDia Mungkin Keras Bila BersuaraTapi Dia Jelas, Jujur Apa AdanyaAku Lagi Kenal DiaDah Lebih Seratus Lima Puluh Juta KaliAku Pesan Padamu Apa Yang Bakal JadiEngkau Dan Aku Ada Mungkin Tidak SerasiEngkau Sangat Manis, Aku Ini Pula Dawai BesiDi Setiap Seratus Lima Puluh JutanyaAku Pun Dalam Hati Semacam Tak PercayaApa Kau Lihat Pada Aku Jujurkan SajaTerus Kau Cubit Dagu Aku, Sambil BerkataSayang Mungkin Baran Tak Kira MasaTapi Sayang Tahan Kalau Yang Salah SayaSayang Mungkin Saja Keras KepalaTapi Sayang Manja Bila Kita BerduaSaya Kenal Sayang Saya--------------------------Oh Buat Apa Dicerita Bahagia Kita RasaBiar Tak Dipercaya Peduli Orang KataBaju Ronyok Tak Apa Asal Pakai SelesaBerkilau Tak Bermakna Kalau Hati Tak AdaAku Lebih Bengis Dari Sang NagaTapi Bisa Nangis Semata Demi CintaSuaraku Keras Tak BerbahasaKerna Aku Rimas Gedik Mengada-NgadaAku Mudah Baran Tidak SemenaMana Boleh Tahan Angin Cemburu ButaDan Aku Sengaja Tunjuk Keras KepalaAku Punya Manja, Kau Saja Boleh RasaRahsia Kita Berdua