Ibu... Bergenang AirmatakuTerbayang Wajahmu Yang Redup SayuKudusnya Kasih Yang Engkau HamparkanBagaikan Laut Yang Tak BertepianBiarpun Kepahitan Telah Engkau RasakanTidak Pun Kau Merasa JemuMengasuh Dan Mendidik Kami Semua AnakmuDari Kecil Hingga DewasaHidupmu Kau KorbankanBiarpun Dirimu Telah TerkorbanTak Dapat Ku BalasiAkan Semua IniSemoga Tuhan Membekati Kehidupanmu IbuIbu... Kau Ampunilah DosakuAndainya Pernah Menghiris HatimuRestumu Yang Amat Aku HarapkanKerana Di Situ Letak SyurgakuTabahnya Melayani Kenakalan AnakmuMengajarku Erti KesabaranKau Bagai Pelita Di Kala Aku KegelapanMenyuluh Jalan KehidupanKasih Sayangmu Sungguh BernilaiItulah Harta Yang Kau BerikanIbu... Kau Ampunilah DosakuAndainya Pernah Menghiris HatimuRestumu Yang Amat Aku HarapkanKerana Di Situ Letaknya SyurgakuTabahnya Melayani Kenakalan AnakmuMengajarku Erti KesabaranKau Bagai Pelita Di Kala Aku KegelapanMenyuluh Jalan KehidupanKasihanilah, TuhanIbu Yang Telah Melahirkan DirikuBagaikan Kasih Ibu Sewaktu KecilkuMoga Bahagia Ibu Di Dunia Dan Di Akhirat SanaMoga Bahagia Ibu Di Dunia Dan Di Akhirat Sana