Bak Akar Pohonan,
Yang Tidak Kelihatan,
Namun Sentiasa Meneguhkan,
Umpama Pelita,
Di Malam Nan Gelita,
Bersinar Indah Cahayanya.
Sahabatku Engkau Inspirasi,
Tanpamu Pasti Ku Tersasar,
Jangan Pernah Kau Lupakan,
Diriku Yang Sering Mengharap.
Sahabatku Engkau Memahami,
Diriku Yang Lemah Terbiar,
Doakanlah Perindahkan,
Peribadiku Yang Menggelap.
Maafkan Diriku, Andai Ada Waktu,
Janganlah Biarkan Daku Sering Dibelenggu,
Keliru, Saat Dosa Meracuniku.
Peganglah Tanganku, Rangkullah Jiwaku,
Pimpinlah Perjalananku Ke Arah Yang Satu,
Tuhanku, Maha Menyayangi Hambamu, Selalu.
Kau Buat Ku Tenang,
Di Saat Ku Kecundang,
Kasihmu Permata Berkerdipan,
Kau Sering Menghalang,
Di Saat Ku Menyimpang,
Padamu Ada Kejujuran.
Sahabatku Engkau Inspirasi,
Tanpamu Pasti Ku Tersasar,
Jangan Pernah Kau Lupakan,
Diriku Yang Sering Mengharap.
Sahabatku Engkau Memahami,
Diriku Yang Lemah Terbiar,
Doakanlah Perindahkan,
Peribadiku Yang Menggelap.
Maafkan Diriku, Andai Ada Waktu,
Janganlah Biarkan Daku Sering Dibelenggu,
Keliru, Saat Dosa Meracuniku.
Peganglah Tanganku, Rangkullah Jiwaku,
Pimpinlah Perjalananku Ke Arah Yang Satu,
Tuhanku, Maha Menyayangi Hambamu, Selalu.