Intro
Verse
เมื่อไรที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
กอดตัวเองไม่มีใคร ไม่เห็นเป็นไรแค่นี้
ไม่ว่าเราจะพบอะไร จะเจอกับวันที่ร้ายหรือดี
ใจก็ยังคงพร้อมจะมีความเหงาเป็นเพื่อน เคียงไป
บนทางเดินที่เราเคยหกล้ม ทำให้ใครบางคนนั้นหล่นหาย
ฝากรอยแผลไว้ข้างใจ ทิ้งให้เราจดจำ
มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ วันเดือนปียังหมุนประจำ
ฉันเหงาก็ยังต้อง เดินต่อไป
ไม่รู้ ไม่รู้ต้องเดินไปถึงเมื่อไหร่ เหงา ทั้งที่ไม่รู้ว่าทำไม
Hook
อาจเป็นเพราะโลกมันกว้างไป หัวใจก็เลยเหงา ๆ
แต่ยังยิ้มและยังไม่เศร้า กอดความเหงาไว้กับใจ
Instruments
Verse 2
มีวันที่ลมหนาวพัดมา และก็มีวันที่ฝนพรำ วันเดือนปียังหมุนประจำ
ฉันเหงาก็ยังต้อง เดินต่อไป
Instruments 2
Verse 3
กอดความเหงาไว้กับใจ
Instruments 3
Outro
เมื่อไรที่หัวใจนั้นอ่อนล้า คือเวลาที่เรานั้นอ่อนไหว
แล้วคนเราจะทนเหงาไปได้สักเท่าไหร่
