Instruments
Repeat [X2]
Verse 1
เหม่อมอง อาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าก็จะหมุนไป
ความเหงากับวันเวลาก็แปรผันตรงกันไป ยิ่งนานเท่าไรยิ่งเหงา
หลับตา นอนคิดจะรู้ปัญหาอยากจะเข้าใจ
ความรักกับวันเวลาแปรผกผันกันหรือไง ยิ่งนานเท่าไรรักจึงน้อยลง
Hook
เหตุใดความรักที่ล้นดวงใจ ลดจนลบเลือนไป
ทุกคืนยังรอ ว่าเธอจะกลับมาไหม
กลับเป็นความเหงารุมเร้าดวงใจ เหงามันหนาวเกินไป
ฉันขอให้เธอรักฉันอีกครั้งได้ไหม
Verse 2
เหม่อมอง อาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าก็จะเข้าใจ
ความรักจะแปรผกผันกับความเหงาในหัวใจ ยิ่งรักเท่าไรเหงายิ่งน้อยลง
Guitar Solo
Verse 3
หลักการ ความรักกับช่วงเวลาและความเหงาใจ
เรียงร้อยเป็นสมการการแปรผันแทนค่าไป มีใครเข้าใจสิ่งไหน
สุดท้าย จะคิดหลักการจากไหนคงไม่สำคัญ
วันนั้นที่เธอจากไปมีทางไหนแก้ไขมัน หลักการร้อยพันไม่มีคำตอบ
Instruments
(Ho~)
Instruments
Verse 4
เหม่อมอง อาทิตย์ที่ลับขอบฟ้าก็จะเข้าใจ
ความรักจะแปรผกผันกับความเหงาในหัวใจอย่างนั้น
ยังรออยู่ทุกวัน ถ้าเธอรักกันฉันไม่เหงาเลย
เธอยังรักกันฉันไม่เหงาเลย
ตอนเรารักกันฉันไม่เหงาเลย
Outro
ตอนเรารักกันฉันไม่เหงาเลย
