Sudah Ku Jalan Semua,
Lelahku Meruntuh Kan Rasa.
Terlalu Gelap Jalanku
Untuk Pulang,
Tapi Ternyata Hanya Aku.
Tengelamku Di Dalam,
Mengapai Cuma Tinggal Malam.
Bertahan Tenang,
Tapi Cuma Aku Yang Meminta
Jalan Untuk Ke Rumah Itu.
Apakah Masih Ada Kesempatan
Untuk Aku Pulang,
Tempatku Yang Dulu Tenang?
Ajarkan Aku Cara Cara
Untuk Jauh Dari Resah,
Bukanku Yang Pinta.
Tapi Hakikatnya. Jalan Duka.
Ku Gengamkan Semua,
Kenangan Yang Ada,
Yang Tinggal Kata Kata
Terdiam Pergi,
Melebur Rasa Ku Sendiri
Tak Terobati,
Sesakit Ini
Ajarkan Aku Cara
Cara Untuk Jauh Dari Resah,
Bukanku Yang Pinta.
Tapi Hakikatnya. Jalan Duka.
Ku Dihujung Malap,
Hanya Tinggal Satu
Cahya Yang Menyala
Melumpuh Semua Rasa
Yang Tak Bernyawa
Mengabadikan Segala Rasa
Rasa Yang Tersisa
Yang Itu Bukan, Aku Pinta.