Intro
Verse
สิบเจ็ดธันวาฯ สาวน้อยคนหนึ่งเสียใจร้องไห้
ที่มีปากเสียงกับแม่ของเธอ เถียงกันมากมาย
เพราะว่าเธอได้เกิดมีรัก แต่แม่ของเธอกีดกันทุกทาง
อ้อนวอนเท่าไร แม่ไม่ยอมรับฟัง
สิบสี่กุมภาฯ เช้าวันใหม่สาวน้อยคนเก่า
ได้หลบออกมาจากบ้านหลังใหญ่ด้วยใจปวดร้าว
พ้น ประตูบ้านใหญ่ไม่ไกล คนรักของเธอรีบเดินเข้ามา
แล้วพากันไปขึ้นรถไฟให้ทัน
หนีไปไกล ไม่หวังให้ใครมาตาม
Verse 2
ต่างสัญญา ทุกนาทีที่เขาและเธอก้าวไปด้วยกัน ทุกอย่างจะเป็นอย่างในฝัน
รักกันซึ้งใจ ทุกอย่างจะมีแต่สดใส มั่นใจอย่างนั้น
x2
Instru / Em / C/ "'.D, Etl'7'Mm
Verse 3
แต่แล้วไม่นานเธออยู่กับเขา ใช้เงินทองหมดไปทุกวัน
ต้องทนลำบาก ชีวิตยากจนลงไป
ฝันของเธอจึงเหลือแค่ความเป็นจริง
จากที่เคย...คิดเอาเอง
ความรักต้องการแค่กันและกัน ทุกอย่างไม่เป็นอย่างในฝัน
รักกันไม่ยาว วันหนึ่งตื่นมาไม่เจอเขา เขาไปจากเธอ
Verse 4
สิบหกกันยาฯ บนม้านั่งยาวสถานีรถไฟ
ได้มีผู้หญิงผมเผ้ารุงรังล้มนอนขดกาย
ลุกขึ้นมามองหน้าใครใคร และก้มลงดูที่มือของเธอ ซึ่งมีภาพถ่ายของผู้ชายคนหนึ่ง
ภาพเก่าเก่าของผู้ชายคนหนึ่ง
ทุกทุกวัน เธอนั่งม้ายาวตัวเดิม
พูดคนเดียว ว่าเดี๋ยวเค้าคงจะมา
Outro
Outro / / / / / ( Fade Outro )
