Malam Yang Tenang,
Dia Termenung Melihat Bintang
Kondisi Ruang,
Tidak Seperti Dulunya Lapang
Semenjak Ayahnya Pulang,
Duduk Semeja Tak Pernah Sembang
Tidak Menentang,
Walau Semalam Baru Mengarang
Tulisannya Sekadar Lantang
Menangis Lagi
Ibu Menjerit Tak Abis Lagi
Kendiri Meratap
Memori Palsu
Memintal Segala Polisemi Dalam Puisi
Mabuk
Todi, Ayahnya Angkat Kaki
Rasian Ngeri Seperti Ruji
Jadi Dia Saksikan Segala Sara Bara Ini
Tuhan Nak Menguji
Nyanyikanlah Siulan
Syurga Engkau Yang
Merasakannya Dunia Tak
Semudah Yang Kau
Sangka
Jauhkanlah Dari
Bisikan Engkau Yang
Merasakannya Dunia Tak
Semudah Yang Kau
Sangka
Dah Tiga Malam,
Dia Berkurung Dan Duduk Diam
Rasa
Selamat Sebelum Pejam
Rasa Selawat Cara Nak Hadam
Situasi Sukar Nak Dikawal
Ayahnya Kekal Walau Tak Kenal
Darah Dangingnya
Ini, Darah Jaminan
Kelak Tak Boleh Disangkal
Mata Ibu Dah Bengkak,
Dia Merayu Suara Serak
Cuba Nak Lari Ayah
Menghentak
Sungkur Mendesak Ibu Merangkak
Riak Muka Tak
Nampak
Dunia Ini Penuh Dengan
Penipuan
Jadi Langkah Terbaik Dari
Pemergian
Bila Tewas
Melawan Tetap Melawan
Nyanyikanlah Siulan
Syurga Engkau Yang
Merasakannya Dunia Tak
Semudah Yang Kau
Sangka
Jauhkanlah Dari
Bisikan Engkau Yang
Merasakannya Dunia Tak
Semudah Yang Kau
Sangka