Intro
Verse
สายลมพัดล่อง รวงข้าวสีทองลู่ลมเอนกอ
ห้วย หนอง คลอง บึง อาหารเพียงพอ ชาวนายกยอ หากุ้งปู่ปลา
บ้างแบกคราดไถ
ลูงควายออกสู่ไร่นา หนุ่มสาวคำเคียวเกี่ยวแขนกันมา
ส่งยิ้ม สบตา ออดอ้อนคำหวาน
ภูเขาเป็นฉาก ท้องไร่ท้องนา
นั้นเป็นเวที หรีดริ้งเรไรเป็นเหมือนดนตรี คนบ้านนอกมาซึ่งจิตวิญญาณ
บทเพลงลูกทุ่ง เกิดมาก็ร้องเป็นกัน
ไม่ผิดเพี้ยนลายบทเพลงไทยนั้น เสียงร้องแข่งขันคนกับนกกา
เสียงขลุ่ยวาบหวิว พลิ้วตามลมลูบพรมรวงข้าว
นั่นเป็นเสียงหนุ่มรอสาวเจ้า เป่าคลอคอยเฝ้าชะแง้แลหา
กระจับจอกแหน แลลอยคุ้งเป็นยุ้งฉางปลา
ธรรมชาติบ้านดงพนา เหมือนดังว่าจิตรกรวาดไว้
Verse 2
ได้ยินเสียงเพลง เจื้อยแจ้วบรรเลง มนต์เพลงบ้านนา
สุดแสนตราดึง ซาบซึ้งอุรา เสียงใครร้องมา ช่างหวานจับใจ
นี่แหละสวรรค์ บ้านนำพาให้หลงไหล
ชุมฉ่ำสดชื่น เริงรื่นหัวใจ ไม่ขอจากไกลบ้านนาเราเอย
