Intro
Estrofa 1
Onte Estiven Morrendo Todo O Tempo
Era Un Descender E Unha Sangría
Había Unha Silueta Nun Armario
Tusindo Cada Vez Que Adormecía
Onte Estiven Morrendo Todo O Tempo
Cal Quen Espera O Peor Dos Veredictos
Era Todo Silencio Era Un Silencio
Da Infinita Arrogancia Do Invicto
Da Infinita Arrogancia Do Invicto
Estribillo 1
Hai Un Silencio De Ollos De Viuva
Que Ve Pasar E Pasa Sen Que O Fagan Parar
Úlcera Carne Como Molla A Chuvia
Lento E Sen Estridencias Pero Pertinaz
Esa Mudez Di Máis E Máis Perfora
Que Un Monte De Eco Sen Tese Nen Fin
Sen Dúbida É Moito Máis Literario
Todo O Que Calei Que O Que Escribín
Estrofa 2
Eu Nunca Marcharei Do Voso Lado
Nin Acabo De Estar Completamente
Porque Eu Xa Fun Futuro E Son Pasado
Morrendo De Fondura No Presente
Xa Respiro O Frescor Do Campo Santo
E Aínda Non Nacín Canto De Verán
E As Veces Vivo Tanto Tanto Tanto
E As Veces Xa Ninguén Me Desenterra
As Veces Xa Ninguén Me Desenterra
Estribillo 1
Hai Un Silencio De Ollos De Viuva
Que Ve Pasar E Pasa Sen Que O Fagan Parar
Úlcera Carne Como Molla A Chuvia
Lento E Sen Estridencias Pero Pertinaz
Esa Mudez Di Máis E Máis Perfora
Que Un Monte De Eco Sen Tese Nen Fin
Sen Dúbida É Moito Máis Literario
Todo O Que Calei Que O Que Escribín
Sen Dúbida É Moito Máis Literario
Todo O Que Calei Que O Que Escribín
