Intro
Verse
วันหนึ่งผมเดินเข้าเซเว่น อารมณ์ผมสุดจะเส็งเคร็่ง
มองไปรอบ ๆ ในเซเว่น มองหาเครื่องดื่มมาแก้เซ็ง
สเลอปี้ เครื่องเขาก็ดันเสีย อ่ะอยากกินแล้วจะทำยังไงล่ะเนี่ย
อ่ะโธ่เอ้ย เครื่องทำน้ำแข็งก็เสีย ล้างซวย กินได้แต่เก็กฮวยง่ะ
Instruments
Verse 2
ยกเก๊กฮวยขวดเย็น ๆ เดินตรงไปข้างหน้า
ล้วงหาเหรียญสิบบาทมา เตรียมจ่ายตังค์เคาท์เตอร์
เห็นคนยืนอยู่ 6-7 คน บ้างก็รอเบอร์เกอร์
และแล้วผมกี่ใกล้จะจ่ายตังค์ ถึงคิวผมสักท์
Verse 3
จู่ ๆ มีป้ามาคนหนึ่ง เดินมามาอยู่ข้างหน้าผม
รวดเร็วว่องไวดั่งสายลม นั่นทรงผมหรือกระดานโต้คลื่น
หน้าเชิดไม่สนว่าใครจะว่า หูตาป้าทำเป็นมองไม่เห็น
อ่ะเก็กฮวยในมือผมเริ่มไม่เย็น อ่ะโธ่เอ้ย ป้า ๆ มาแซงผมอ่า
Hook
ช่วยเกรงใจก้นหน่อยหนา ทำอย่างนี้บ่อย ๆ ป้าไม่เข้าใจว่าวัยรุ่นใจร้อนนิดหน่อย
ไม่รู้ทำไมป้ามองไม่เห็นผมหรือไง ก็อยู่ตรงเนี่ยไม่เกรงใจคนรุ่นใหม่อย่างผมอ่า
Instruments 4
Verse 4
โอ้วป้า ๆ ป้าหลุดมาจากแถวไหน โอ้วป้า ๆ อย่าน่า แซงคิวเขาได้ไง
เขาต่อคิวอยู่ เชิญป้าไปต่อท้าย ป้าเนียนได้ใจ ไหมไหมอ่ะป้าแก
ผู้คนรอคิวกี่มากหน้าหลายตา มีแคชเชียร์คนเดียวมันไปไหนหมดว่ะ
มันไม่ทันใจแถมปวดใจเพราะคนป้า มาจากไหนหว่า ตัดหน้าเขาเฉยเลยอ่ะ
Outro
โอ้วป้า ๆ ป้าหลุดมาจากแถวไหน โอ้วป้า ๆ อย่าน่า แซงคิวเขาได้ไง
เขาต่อคิวอยู่ เชิญป้าไปต่อท้าย ป้าเนียนได้ใจ ตัดหน้าเขาเฉยเลยอ่ะ
