Hook
กาลครั้งนึง หนังสือเล่มหนึ่ง มีชื่อว่า “ฉัน” บทหนึ่งบทในนั้นมีผู้ประพันธ์คือฉันและเธอ
เนื้อความข้างในได้กล่าวว่าข้าพเจ้าจะรักเสมอ มอบความรักแด่เธอ ผู้เป็นหนึ่งเดียวที่ฉันต้องการ
Instruments
Verse
บทหนึ่งบทเล่าขานตำนานมา ปากต่อปากก็ว่าช่างตรึงตรา
มิได้เจือสิ่งซึ่งเสแสร้งมายา ถ้อยคำว่ารักมิใช่แค่วาจา
Rap
มิได้มุสาวาทาที่ลั่นวาจาว่ารักออกไป คำสัญญาที่เอ่ยออกมานั่นแล่นจากใจ
เพียงพริบตา ที่ขานนามมา เจ้าอยู่หนใด จะไกลลับฟ้า หรืออยู่แห่งไหน ข้าจะตามหา มิว่าอย่างไร
จากคำลือเล่าขานมาแต่โบร่ำโบราณ ทั้งสองได้พบพาน กระทั่งกลายเป็นตำนาน กลายเป็นตำนาน
Pre-Hook
แม้ฝุ่นหรือเถ้าธุลีจะร่วงโรยทับถมใส่ ผ่านสายลมโชกโชนและฝนโปรยทุกครั้งไป
แต่เธอเชื่อหรือไม่ว่าหน้ากระดาษ ที่เธอและฉันได้เขียนเอาไว้ มิแปรเปลี่ยนเลย
Verse
ขอแค่เพียงเจ้านั้น คนอื่นไม่สำคัญหรอก ไม่หรอกเธอเอ๋ย
และขอให้เป็นตัวฉันเอง ที่ได้เป็นคนที่บรรเลง ให้เธอนั้นได้ฟัง
ข้าขอภาวนาให้ดาวบนฟ้าจงได้รับฟัง ให้ข้าได้เห็นรอยยิ้มเปื้อนหน้าเจ้าในทุกวัน
ให้ข้าได้อยู่เคียงข้างกายเมื่อเจ็บเมื่อไข้ ให้เราทั้งสองอย่าได้มีใครมาพรากเลย
Instruments With Verse
ไม่ให้เจ้ากลัวจะป้องกันภัย แม้ตัวต้องตายก็ไม่เป็นไร ขอเพียงเจ้าอยู่ ขอเพียงเจ้าอยู่ ขอเพียงเจ้าอยู่
เจ้าไม่ต้องกลัวหากเมื่อวันใด เมื่อกายาข้าจากลาตายไป ข้าอยู่ตรงนี้
