Intro
Hook
ตายหยังเขียด เชียดมันเหยียบขาตาย
เมืองทองเขาว่าเมืองไทย แต่คนใกล้ตาย ต้าย ตายหยังเขียด
Instruments
Verse
ป่าดงลงห้วยในนา ร้องแซวแว่วมา ละนั่นละหนาเสียงเชียด
ตัวไม่ใหญ่ มีขายาว ๆ บางตัวสีเทาเอียดบางตัวก็สีเสียด
มันถูกจับมาเสียบไม้ย่าง ถูกจับมาเสียบไม้ย่าง ขาซี้ปางญางนั่นล่ะตายหยังเขียด
Verse 2
ดอกโสนไม่มีจะบาน ดอคงิ้วดอกจาน ไม่มีจะเจียด
ข้าวของ นับวันยิ่งแพง ปลาทูปลาแห้งมันแพงเด็มเหยียด
ทั้งหยูกยาแล้วเสื้อผ้าแพรพรรณ แพงขึ้นทุกวัน ราคาน่าเกลียด
มันขึ้นเหมือนน้ำเดือนสิบสอง
มันขึ้นเหมือนน้ำเดือนสิบสอง ล้นเจิ่งนองเกินจะ กระเดียด
Verse 3
กรรมกร อยู่ในโรงงาน สู้ทนกัดฟันก็ทำงานเคร่งเครียด
นักศึกษา ทั้งนายทุนน้อย มีทุนกระจ้อยก็นับวันแห้งเหียด
ทหารตำรวจ ทั้งครูผู้น้อย ต้องเดินหน้าจ่อยเป็นบ่อยบิลเลียด
ชาวนาก็ด้ามเคียวเป็นมัน กำจอบกำขวาน จนมือแตกละเอียด
หล่อเลี้ยงเวียงวังคลังนา อยู่หอคอยร้อยดารากา หมูไปไก่ไม่มา มันเป็นตาชี้เดียด
Instruments 4
Bridge
เกิดเป็นไทย หัวใจเป็นธรรม สาวเอยจงจำ อย่าทำรังเกียจ
เมืองไทย เคยเป็นเมืองทอง มีคนยกย่องว่าเมืองยิ้มละเอียด
ไอ้รอยยิ้ม นับวันแห้งหดใบหน้าสลด ก็หมดความละเมียด
ไม่ละมุน ไม่มีละไม มีแต่เหงื่อไคล ก็หลั่งไหลลั่นเฮียด
ไอ้หนุ่มใหญ่ต้องแห้งตายตามทาง
อีสาวนาก็ขายนาน้องนาง ขาชี้ปางยางนั่นละตายหยังเขียด
