Instruments
Band in
Verse 1
เออ-เงอ-เออเงย-เออเออ-เอิงเงอ-เออเงิงเงย วณิพกพเนจร (วณิพกพเนจร)
ตาบอด แรมรอน มาขอทานท่านกิน ตาบอด แรมรอน มาขอทานท่านกิน
ตาบอด แรมรอน มาขอทานท่านกิน
Verse 2
แม่เฒ่าเล่ารวยอารมณ์ขัน แม่เพลงวณิพกเมืองสุพรรณ
ลูกเต้าไม่มีไว้ใช้งาน ถือมีดปาดตาลหลาวไม้ปิ้งไก่
แม่เฒ่าเล่ารวยอารมณ์ขัน แม่เพลงวณิพกเมืองสุพรรณ
ลูกเต้าไม่มีไว้ใช้งาน ถือมีดปาดตาลหลาวไม้ปิ้งไก่
Hook
ตาแกบอด (ตาแกบอด) มองไม่เห็น (มองไม่เห็น)
ร้องเพลงขอทานด้วยความจำเป็น ชีวิตลำเค็ญหนอยายสำอาง
ร้องเพลงขอทานด้วยความจำเป็น ชีวิตลำเค็ญหนอยายสำอาง
Verse 3
แม่เฒ่าเล่าขานตำนานเพลง ขับกล่อมบรรเลงเพลงขอทาน
เศษเงินอาหารให้เจือจาน ผ่านพ้นคืนวันอันหนาวเย็น
แม่เฒ่าเล่าขานตำนานเพลง ขับกล่อมบรรเลงเพลงขอทาน
เศษเงินอาหารให้เจือจาน ผ่านพ้นคืนวันอันหนาวเย็น
Instruments
Bridge
เออ...
ที่ขอทานเขากินนั้นฉันไม่อายหรอก อายอดท้องกิ่วหิวไม่ไหว
ก็เกิดมาจากบ้านนอกใกล้คอกนา พอสี่ขวบโตมาล่ะตาก็มืดไป
เคยมีผัวใหม่เก่าล่ะเขาก็ตายจาก ต้องตกระกำลำบากไปกันยกใหญ่
เลยขอทานเขากินร้องเป็นศิลปะ อันพ่อแม่ให้มาเป็นมรดกไทย
เป็นมรดกตกทอดมาจนแก่เฒ่า จนเดินเหินแข้งเข่าชักจะไม่ไหว
แล้วกรมประชาสงเคราะห์เขาก็จับตัว ว่าขอทานนี้ชั่วขอไม่ได้
ไปติดอยู่สองทีก็หลายปีอยู่ เลยมานั่งนึกดูค่อยชักจะเปลี่ยนใจ
ถ้าขอทานเขากินช่างน่ารำคาญ เลยคว้ามีดปาดตาลไปหลาวไม้ปิ่งไก่
(เอ้า ขอทานเขากินล่ะมันน่ารำคาญ เลยคว้ามีดปาดตาลไปหลาวไม้ปิ่งไก่)
Verse 4
แม่เฒ่าเล่ามาสู่ลูกหลาน บทเรียนชีวิทยาทาน
ตำนานวณิพกเมืองสุพรรณ จบชีวิตขอทานหลาวไม้ปิ่งไก่
แม่เฒ่าเล่ามาสู่ลูกหลาน บทเรียนชีวิทยาทาน
ตำนานวณิพกเมืองสุพรรณ จบชีวิตขอทานหลาวไม้ปิ่งไก่
Instruments, Guitar solo
(ตาบอด แรมรอน มาขอทานท่านกิน)
