Intro
Verse
ภูบ่สูง แต่ว่าห้วยมันลึก ภูบ่ลึก แต่ว่าเมืองมันไกล
ภูบ่เล็ก แต่ว่าฟ้ามันใหญ่ นกเขาไฟ.. พาใจเรามา
ดอกไม้มาแซมเสียบผม เด็ดดม ชมทั่วภูผา เรียงร้อยเป็นมาลา โปรดมา รับมาลัยแต่ง
ดอกไม้มาลัยห้อยคอ แก้มหนอ ก็ทำสีแดง ผ้าถุงนั้นผืนอีหล้าฮักแพง เสื้อแดง แต่งแต้มลายดอก
Instruments
Verse 2
ภูบ่สูง แต่ว่าห้วยมันลึก ภูบ่ลึก แต่ว่าเมืองมันไกล
ภูบ่เล็ก แต่ว่าฟ้ามันใหญ่ นกเขาไฟ.. บินร่ายเล่นลม
เจ้าฟ้อนไม่อ่อนแต่สวย ผ้ามวยโพกสวยสุดสม ผิวคล้ำ ผมดำ ตาคม เอวกลม ฟ้อนรอบกองไฟ
สูบยาพันด้ายสีแดง ลงแรง ถางดงพงไพร
ดอกเหงื่อนั้นหอมหวลนวลใย สุขใจ ไร่ข้าวหอมกรุ่น
Verse 3
ภูบ่สูง แต่ว่าห้วยมันลึก ภูบ่ลึก แต่ว่าเมืองมันไกล
ภูบ่เล็ก แต่ว่าฟ้ามันใหญ่ นกเขาไฟ.. ลงไร่ปลายนา
ดอกไม้มาแซมเสียบผม เด็ดดม ชมทั่วภูผา เรียงร้อยเป็นมาลา โปรดมา รับมาลัยแต่ง
ดอกไม้.. ซ่อนในรวงข้าว หนุ่มสาว เจ้าช่วยออกแรง ตีข้าว
เอาดอกไม้แดง ญาติแย่ง ไปรอบลอมฟาง
Verse 4
ภูบ่สูง แต่ว่าห้วยมันลึก ภูบ่ลึก แต่ว่าเมืองมันไกล
ภูบ่เล็ก แต่ว่าฟ้ามันใหญ่ นกเขาไฟ.. ดวงใจชาวดอย
ภูผา.. เวลาเย็นย่ำ ถิ่นถ้ำ เสียงน้ำตกย้อย หนุ่มสาวนั้นคลอเคล้าใจลอย เกี่ยวก้อย นกน้อยละเมอ
Verse 5
ภูผาเวลายามค่ำ ถิ่นถ้ำ เสียงน้ำตกเอ้อ นอกน้อยใจลอยละเมอ
เกี่ยวเธอ..ฟ้อนรอบกองไฟ
เกี่ยวเธอ..ฟ้อนรอบกองไฟ ฉันเกี่ยวเธอ..ฟ้อนรอบกองไฟ
