Verse
ในกำมือฉันถือดอกไม้งาม
พร้อมกับใจที่มีแต่ความห่วงใย ฉันพร้อมมอบมันให้แค่เธอผู้เดียว
เหมือนรูปปั้นเพียบพร้อมไปด้วยความงาม
ไร้ที่ดิแต่กลับไม่มีแม้หัวใจ ฉันทุ่มเทเท่าไรฉันยิ่งเจ็บปวด
Verse 2
ความจริงใจกับคนไร้หัวใจ
ดั่งเส้นขนานที่ไม่มีทางได้มาบรรจบ แม่ใกล้เพียงเอื้อมมือ
ก็เหมือนห่างแสนไกล เธอยังทำเมินเฉยไม่เคยสนใจ
ไร้ความหมายดังลมที่เลยพัดผ่าน
ได้เพียงรู้สึกแต่ไม่เคยซึ้งใจ
ดอกไม้ในมือหมดความหมาย
เมื่ออีกข้างซ้ายเธอมีแต่ความว่างเปล่า
แม้ใกล้ชิดเหมือนเงาแต่เหมือนห่างแสนไกล
ไร้ความหมายฉันไม่ได้อยู่ในสายตา
มันไม่มีค่าก็เพราะตัวเธอไม่มีใจ
แม้ฉันอยู่ใกล้ ๆ ก็ไร้ประโยชน์
ความในใจมีค่าเป็นศูนย์ มันไม่มีค่าเพราะฉันรู้สึกแค่เพียงฝ่ายเดียว
ความแตกต่างมันมากจนเกินไป
ยิ่งฉันทุ่มเทลงไป ยิ่งเหมือนฉันทุ่มลงหุบเหว
มันไม่เคยเต็ม และไม่มีทางเต็ม
เพราะเธอไม่มีใจ ไม่เคยมีหัวใจ
Verse 3
ดอกไม้ในมือหมดความหมาย เมื่ออีกข้างซ้ายเธอมีแต่ความว่างเปล่า
แม้ใกล้ชิดเหมือนเงาแต่เหมือนห่างแสนไกล
เธอเหมือนรูปปั้นเพียบพร้อมไปด้วยความงาม ไร้ที่ดิแต่กลับไม่มีแม้หัวใจ
เธอไม่เคยเข้าใจอย่างที่ฉันรู้สึก
Hook
ความอดทนเฝ้ารอฉันไม่พอ ทั้งเจ็บและเหนื่อยจากความเฉยชา
ทุ่มเทจนไร้ค่า เพราะเธอไม่มีหัวใจ
ไม่มีหวังถ้าฉันจะทนฝืนต่อไป เก็บรักไว้ให้ใครสักคนที่เห็นค่า
ฉันคงไม่เจ็บอย่างที่เคยเป็น
Instruments
Outro
ความเสียใจ ที่เธอเป็นคนให้มา ที่ได้มันมาจากคนที่ไม่มีหัวใจ
เก็บเอาความช้ำใจ ที่หยิบยื่นให้มา เมื่อรักฉันไร้ค่า ฉันยิ่งเจ็บปวด