Intro
Verse
เอาใจหมามาใส่ใจคน หมาถูกรถชน คนดันโทษหมา
เย็นวันนั้นฉันนั่งเล่นกีต้าร์ เสียงหมาร้องครวญ หลังจากเสียงดัง...
ฉันลุกไปดู แต่ไม่ทันเห็นหมา เห็นคนสองขาโวยวายเสียงดัง
เสียงหมาเงียบลง ไม่รู้เป็นตายหรือยัง โอ้! อนิจจัง น้องหมาผู้น่าสงสาร
Verse 2
ฉันหนีน้ำท่วมมาจากกรุงเทพฯ มาอยู่เชียงใหม่ได้สักสี่ห้าวัน
ที่บ้านที่นี่ก็เลี้ยงหมาเหมือนกัน มีอยู่สามตัว ไอ้ด้วน ไอ้ตี๋ ไอ้ขาว
ไอ้ด้วนหางด้วน ส่วนไอ้ตี๋ขาเดี้ยง เพราะเคยถูกรถชนเมื่อตอนต้นหนาว
ไอ้ขาวขี้เกียจ เป็นหมาสันหลังยาว ตื่นตอนกินข้าว แล้วหลับยาวนอนกรน
มีชาวบ้าน 2 คน ดูท่าทางใจดี ตรงรี่มาบอกฉัน ว่าหมาบ้านเอ็งถูกรถชน
ควรรีบออกไปดู ไปคุยกับเจ้าของรถยนต์ เค้าขอคิดค่ากันชน ที่หมาวิ่งชนจนแตก
Instruments 2
Verse 3
เอาใจหมามาใส่ใจคน หมาถูกรถชน คนดันโทษหมา
ทุกครั้งที่ชน ก็บอกหมาวิ่งตัดหน้า ไม่มีเมตตา พาลมาโทษเจ้าของ
เอาร่างคนไปใส่ร่างหมา รถชนคนตาย กลายเป็นต่อเป็นรอง
ไม่มีคนเห็น มันรีบยัดเกียร์สอง เหยียบมิดคันเร่ง รถเก๋งยังใส่ตีนหมา
หัดเอาใจหมา มาใส่ใจคน อย่าเอาใจสัปดน ตีหัวหมาด่าแม่เจ็ด
