Intro
Verse
ไม่ใช่ผู้ดีตีนแดงตะแคงตีนเดิน ไม่ใช่ผู้ร้ายจอเงินต้องเดินเอียงคอ
ก็มีความฝันวัน ๆ ที่ขนมห่อ ห้าบาทก็พอ สิบบาทสองห่อล่อกันท้องตึง หนังในตาหย่อน
Instruments
Verse 2
มีบ้านเป็นหลังคาแดง อยู่มานมนาน ก็คือสถานพยาบาล
อาการสมอง
ยังมีความสุขทุกวัน กับการเหม่อมอง เกาะรั้วยอง ๆ
รถราก่ายกอง ว่องไววกวน ทั้งถนนร่นแคม
แล้วมาวันหนึ่ง ถึงเวลาเย็น ฉันไปเดินเล่น เกาะลูกกรงรั้ว
เห็นรถยางแตก กับหญิงสาวขี้กลัว
ฉันยืนยิ้มที่ริมรั้ว ดูเธอเปลี่ยนล้อยาง(ยางมันแตก)
เธอลนเธอลานพลั้งเผลอเตะน๊อตตกท่อ ก็เหลือแต่ล้อเปลี่ยนล้อ
ขาดน๊อตยึดแน่น
จากความวิตกหวาดหวั่น กลายเป็นความแค้น
เสียงตวาดแว่น เสียงดังแปร๋น ๆ
แค้นที่มองหน้า ยิ้มทำไมไอ้คนบ้า
11.
Instruments 2
Verse 3
ฉันเป็นคนบ้า เพราะว่าสติไม่ดี ไม่ใช่คนไม่ดี ฉันมีสติไม่ดี
ฉันเป็นคนบ้า ไม่ใช่คนไม่ดี ฉันสติไม่ดี ฉันเป็นคนบ้า
Verse 4
บ้ายังช่วยบอกให้เธอใจเย็น น๊อตที่ฉันเห็นยังมีอีกตั้งสามล้อ
ถอดมาล้อละตัว มาใส่แล้วก็ไปต่อ เสียงเธอก็ร้องอ๋อ ก็ไหนว่าเป็นคนบ้า
Outro
ไม่ค่อยจะดีอย่างเธอจึงต้องอยู่ในรั้ว ไม่ค่อยได้เงินติดตัว อนาถา
สติสตังไม่ดี ไม่มีปัญหา ใช่แล้วคนบ้า ใครก็ว่าบ้า บ้าก็บ้าซิวะ ถึงจะบ้าแต่ว่าไม่โง่
Outro
