Intro
Verse
เวิ้งฟ้ากว้างกลางน้ำเรือลำน้อยล่องไป ลอยล่องไป ล่องไป ถอยไป ถอยห่างดิน
ดิน แผ่นดินถิ่นฐานตัวเอง โดนละเลงสงครามเสียจนสิ้นแผ่นดิน
Instruments
Verse 2
เวิ้งว้างกว้างทางฝันชีวันนั้นมืดมน ทนทุกข์ทน ทุกข์ทน สู้ทนสู้ต่อไป
ไกลห่างไกลสุดสายตา ลอยล่องในนาวาถึงคราไร้แผ่นดิน
Verse 3
ดิน ถิ่นเดิมลุกร้อนดั่งไฟแผดเผา ฟืนสุมเตาเจ้าคงเจ้าเคยยัดใส่เตา
Hook
คราวผู้คนบนพื้นดินเดิมปากหมอง ไยไม่มองไม่เคยเหลียวแลเห็นแก่ตัว
กิน มีเหลือเผื่อแผ่กันวันนั้น วันนี้คงไม่ต้องล่องเรือ
Verse 4
15
เกลือจิ้มเกลือเหลือเพียงเรือล่องมา มาเข้ามาเข้ามาเรฟูจี
Instruments 3
Verse 5
เวิ้งฟ้ากว้างกลางนํ้าเรือลำน้อยล่องมา มาล่องมาเข้ามาเข้ามาหาแผ่นดิน
ดิน ถิ่นนี้มีนํ้าตา มีเหลือวันเวลาถ้ามาเพื่อดับไฟ
แผดเผา ฟืนสุมเตาเจ้าคงเจ้าเคยยัดใส่เตา
