Intro
Verse
บางระจันคืนพระจันทร์งามเด่น ฝนพร่างพรำฉ่ำเย็น เยื่องยุทธภูมิสงคราม
มีนายจันหนวดเขี้ยวระบือนาม รวมพวกขึ้นทวงถาม หาความเป็นไท
นิมนต์พระอาจารย์ธรรมโชติ สละละทิ้งโบสถ์ เป็นมิ่งขวัญกำลังใจ
หวังต่อกรทัพพม่าทั้งน้อยใหญ่ ที่ข่มเหงน้ำใจ ปล้นฆ่าเด็ก ผู้หญิง
บางระจันเขารวมกันเป็นหนึ่ง มีตนเป็นที่พึ่งยอดนักสู้เมืองสิงห์
ทั้งเจ็ดครั้งรบพม่าจนล้มกลิ้ง บางระจันเก่งจริง จึงต้องยิงด้วยปืน
เอาปืนใหญ่ยิงใส่กันตูมตาม ปืนไทยแตกเหลือแต่ด้าม เพราะเพิ่งหล่อเมื่อวานซืน
ก็กรุงศรีมิให้เขาหยิบยืมปืนจึงมิอันหยัดยืน รักษาค่ายบางระจัน
Hook
บางระจัน บางระจัน บางระจัน มิอาจยืนอยู่ถึงวันเพ็ญเดือนสิบสอง
Bridge
เพื่อพ้องเพื่อน กูจะสู้หลังชนฝา เพื่อลูกเมีย กูจะสู้สุดใจกล้า
เพื่อพี่น้อง กูจะสู้สุดแรงหล้า เพื่อบ้านเมือง กูจะสู้จนสิ้นเลือดหยดสุดท้าย
Bridge 2
เป็นปีจอคืนเดือนเจ็ดเผด็จศึก ในหัวใจส่วนลึก ถึงต้องตายไม่เสียใจ
เกิดมาสู้สมศักดิ์ศรีลูกผู้ชาย แม้รักษาไว้ไม่ได้ แผ่นดินไทยหนนี้
อีกแปดเดือนต่อมายิ่งหน้าเศร้า พอหมดสิ้นลมหนาว ไทยต้องเสียกรุงศรี
อยุธยาอันเป็นราชธานี ในการศึกครั้งนี้ มีอุทธาหรณ์สอนใจ
Outro
