Intro
Verse
หวืดหริว ลมพัดไกว ในหัวใจ เหน็บหนาว ลมพัดไป คิดถึงใคร ที่ห่างกัน
ผ่านวันเดือนเคลื่อนคล้อย ไม่เลื่อนลอยสัมพันธ์ เธอกับฉัน ไม่เปลี่ยนผัน แปรหัวใจ
ในคืนหนาว ข้างกองไฟ ในหัวใจ ทอดถอน การสัญจร พึ่งแรมรอนตอนต้นทาง
เก็บครวดดิน เป็นหมื่นแสน จักรอนแรม ตามรายทาง ก่อประสาน เป็นรักให้ผองชน
หวังจะหลุดพ้น จากโคลนตมที่หมักหมม วัตถุนิยมขีดคั่นกั้นรักเรา
เป็นเพียงความฝัน ในคืนวันอันเหน็บหนาว เพราะสองเราต่างปวดร้าว พอกัน
Instruments
Verse 2
น้ำค้าง หล่นพร่างพรม รินรดลง ซึมซาบใจ ให้อ่อนไหว แกว่งไกว ดังสายลม
ถึงห่างกาย ใจผูกพัน เกาะเกี่ยวกัน ด้วยสายใย ถึงอ่อนไหว แต่สายใยไม่ขาดลง
ลมจงช่วยพัดพารักไปให้ถึงเธอ มั่นเสมอจะรักเธอจนโลกสลาย
เราจะเกี่ยวก้อยแล้วล่องลอยไปแสนไกล ถึงจุดหมายครองรักก้นบนดวงดาว
