Intro
Verse
เหงา ที่มาเฝ้ายืนรอ ท้อที่ต้องเสียเวลา
จะมาไหมเฝ้าคอยรถไฟ เที่ยวสุดท้าย
หวิว ๆ กลัวจะสายเกินไป คล้าย ๆ
ว่าจะไม่ทันการ ผ่านชีวิตที่ควรถึงวัน ต้องเดินทาง ยังหวั่นใจ
Hook
(แต่) ขบวนสุดท้าย ไม่เคยมี ชานชลาแห่งนี้ไม่มีวันสาย หากคืนนี้ไม่มีรถไฟ
ขอให้รอขบวนใหม่มา ถึงเวลารุ่งเช้า
Verse 2
ช้า ที่ตัดสินใจรอ ท้อ
เป็นเรื่องธรรมดา แต่มันคุ้มค่าพอถ้าใจ ไม่ผิดหวัง
ชัด ๆ ว่าจะเลือกทางใด ไหน ๆ ก็จะต้องเดินทาง
หากจุดหมายแน่นอนเหมือนดัง ตั้งใจไว้ คงไม่ช้า
Instruments 2
Bridge
การเดินทางออกไปครั้งนี้ มีความหมายเท่าชีวิตเรา
มีขบวนใหม่มาทุกเช้า ถูกใจเราจริง ๆ ค่อยไป ไม่ช้าเกิน
Instruments 3
Outro
