Intro
Verse
คนที่เคยพูดเก่ง คุยไม่มียั้งว่าตัวนั้นรู้ ดีแต่คอยพูดอ ยู่ พูดดีตลอดกาล
ใครจะทำเรื่องใหม่ เป็นต้องมีเสียง มาคอยคัดค้าน ดีแต่คอยห้ำหั่น
พอตัวจริงทนไม่ไหว ออกมาคำราม
Hook
หนี แตกกระเจิง ถึงเวลาก็หนี แตกกระจาย
เห็นว่าเอาจริง ก็อยู่ ไม่ไหว ก็เผ่นกันไป ถอยกันเป็นแถบ
Verse 2
ใครที่มันชอบกร่าง ใครที่โอหังต้องฟังให้รู้ ใครที่มันชอบขู่ ชอบทำเป็นดุดัน
ใครที่ทำเสียงใหญ่ ที่จริงก็เป็นเสียงนกกา เท่านั้น คงไม่เคยไหวหวั่น
พอตัวจริงทนไม่ไหว ออกมาคำราม
Bridge
รู้เล็กน้อย แต่อวด รู้น้อยแต่คุย คงเจอของจริงสักวัน
รู้น้อย รู้ผิดผิด พูดพล่ามออกมา คงมีแต่ภัยกับตัว
Instruments
Bridge 2
ใครที่มันชอบกร่าง ใครที่โอหัง
ต้องฟังให้รู้ ใครที่มันชอบขู่ พอตัวจริงทนไม่ไหวออกมาคำราม
Outro
ถอยกันเป็นแถบ ถอยกันเป็นแถบ ถอยกันเป็นแถบ จ๋อยกันเป็นแถบ
