Intro
Verse
คำ ที่พ่อเคยสอน จงมองหัวใจประชา ดั่งว่าเป็นหัวใจเรา
จะมีใครอยู่ผู้เดียวได้เล่า
ต้องมีเรามีเขา ไม่ว่าใครต้องมีเพื่อนร่วมใจ ดูแลกันไว้แผ่นดินจึงร่มเย็น
เพราะทุกดวงใจเหมือนดินและทราย ที่รวมกันกลายเป็นผืนดิน
หากว่าผืนดินแตก และแยกกันไป จะยืนได้อย่างไรต่อไป
Verse 2
หากเราช่วยพยุงแผ่นดิน แผ่นดินจะช่วยพยุงตัวเรา
จะยืนเช่นไรให้ยั่งยืนนานได้เล่า ถ้าเราขาดสิ่งค้ำจุน
แผ่นดินยั่งยืนและมั่นคง ก็เพราะมวลชนร่วมกันประคอง
ต้องมีทั้งเธอและฉัน จะเกิดพลังเพื่อสร้างความเรืองรอง
ต่อไปนี้เม็ดดิน เม็ดทรายทุกก้อน จะมีค่ากว่าทอง แผ่นดินอันเรืองรองของเรา...
Verse 3
ความเชื่อวันนั้นยังคงยึดมั่น
ความต่างกันถึงวัน จะต้องมีการเปลี่ยนแปลงวันนี้
รวมความต่างคือรวมความแข็งแกร่ง
พวกเราจะรวมแรง สร้างแผ่นดินเกรียงไกร...
Verse 4
อย่าถามแผ่นดินจะให้สิ่งใด แต่จงร่วมใจเข้ามาประคอง
ต้องมีทั้งเธอและฉัน จะเกิดพลัง เพื่อสร้างความเรืองรอง
ต่อไปนี้เม็ดดิน เม็ดทรายทุกก้อน จะมีค่ากว่าทอง
แผ่นดินอันเรืองรองของเรา แผ่นดินทองของเรา
แผ่นดินทองของเรา
