Intro
Verse
เหมือนเคยอยู่ตรงนี้ เหมือนเคยมีวันนั้น วันทีจูงมือกันด้วยความเข้าใจ
แล้วแค่เพียงไม่นาน มันก็ลบเลือนหาย ดังไม่เคยพบเจอ
เหลือเพียงแค่คนเหงา และเงาแห่งความหลัง กอดคำรักที่เคยได้ฟังจากเธอ
เหมือนทุกสิ่งสวยงาม เป็นเพียงความพร่ำเพ้อ เธอนั้นไร้ตัวตน
Hook
น้ำตาที่รินไหลมา จากแววตาทุกข์ทน บอกให้รู้ว่าคนหนึ่งคนช้ำใจ
Post Hook
เจ็บปวดนัก ความรักเธอเป็นดั่งลม ผ่านมาพอให้ชมแล้วพัดผ่านไป
ต่อให้รักหนักหนา ก็คว้าไม่ได้ ทำได้เพียง แค่นอนร้องไห้ ไว้อาลัยให้ลม
Verse 2
วบเดียวให้เย็นผิว พริบตากลับปลิวหาย ฝากร่องรอย ในใจแค่ความขื่นขม
ว่าครั้งหนึ่งร่างกาย เคยได้สัมผัสลม ลมที่ไร้ตัวตน
Instruments
