Intro
Verse
อกพี่กลัดหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ
เจ็บจะดังหนาม ยอกแปลบแปลบ
แสบแสนจะทน โอ้ว่ากังหัน ทุกวัน มันพัดสะบัดวน
อยากจะรู้จิตคน จะหมุนกี่หนต่อวัน
ย่างเดือนสิบสอง ฟากคลองเจิ่งนองน้ำหลั่ง
อยู่ไกลกันคนละฝั่งฝั่ง ยังร้องสั่งกัน
สิ้นเดือนสิบสอง น้ำนองแห้งคลองขอดพลัน
สิ้นความรักจากกัน เหมือนกังหันเปลี่ยนทางลม
แสนแสบ แสบแสนเปรียบแม้นชื่อคลอง
พี่หม่นพี่หมองฤทัยตาม ซ้ำแปลบแสบสัน
แต่คลองยังช้ำ เหลือไว้แต่น้ำขุ่นตม
พี่จึงช้ำจึงช้ำขื่นขมขม ตรมเสียกว่าคลอง
Outro
เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง เจ้าลืมฟากคลองสองฝั่งฝั่ง ลืมทั้งทุ่งทอง
จวบจนบัดนี้ มาเห็น มีน้ำเจิ่งนอง ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน
