Intro
Verse
ฉันเกิดอยู่แดนอีสาน ถิ่นกันดารที่เขาดูหมิ่นดูแคลน
จากไกลไปหากินต่างแดน ก็อาลัยแสนเมื่อจำต้องพรากบ้านมา
ร่อนเร่พเนจรไป เหมือนนกไพรไร้พงพนา
ไม่ได้จับไถ เลยไปจับปลา ไม่ได้ทำนา เลยมากับเรือตังเก
แรกแรกก็กลัวหลายหลาย ต้องเมามายคลื่นโอละเห่
คิดถึงแม่ที่เคยไกวเปล โอ้เปลน้อยคือเรือตังเก มีแม่ทะเลกล่อมนอนแรง ๆ
Hook
แม่โมโหใครมา หรือเป็นตำราให้ลูกแข็งแกร่ง ลูกขอปูขอปลา มากมากเถิดหนา พอเป็นค่าแรง
ทะเลมันถมไม่เต็ม เหมือนคนใจเค็ม ที่คอยยื้อแย่ง คนจนก็ถมไม่เต็ม แต่ใจไม่เค็ม ทำงานเข้มแข็ง
อยากมีเรือสักลำ จะพาคนงามที่คิดจะแต่ง ลอยล่องลำนาวา ให้ปลาอิจฉา เวลาคลื่นแรง
Instruments (Solo)
Outro
