Intro
Verse
ดอกจาน. บานสะพรั่งหน้าแล้ง
สีแดงแต้มแต่งพื้นดินอีสาน ลมร้อนโชยพลิ้ว... พัดปลิวโชยผ่าน
แย้มเยือนพื้นถิ่นอีสาน แดนกันดารสุดแสนไกล
เสียงแคน. โหยแผ่วแว่วมา
พื้นนาร้องครวญดินแตกระแหง ทุกผู้คนหม่นหมองสิ้นเรี่ยวแรง
ดอกจานเจ้าบ้านหน้าแล้ง กลีบดอกสีแดง. ยังหมองไหม้
Hook
ท้องทุ่งนานี้ขาดนาง น้องนาหนีบาง. เข้าสู่เมืองกรุงสวรรค์
ทิ้งทุ่งนาเปลี่ยวร้างลงกลางคัน มุ่งไปด้วยจิตใฝ่ฝัน หาเงินหางานเลี้ยงกาย
Instruments
Bridge
เฝ้ารอ. คอยน้องจนสองปีกว่า ย่างเข้าเดือนเมษา งานสงกรานต์เคยสัญญา
คอยแล้วเงียบหาย. สูญไปดังสายลมพา หรือลืมสิ้นแล้วบ้านนา ลืมดอกจานเสียงแคน
วอน. วอนฝากสายลมโชยผ่าน ด้วยจิตอธิษฐานโปรดได้สงสารและเมตตา
กระหน่ำเมฆฝน. ฝูงคนกลับคืนบ้านนา อีสานกันดารหนักหนา
ลมเอ๋ยช่วยพาความสุขมาเยือนฮืม..........
Outro
