Intro
Verse
เดือนห้าหน้าแล้ง ลมแรงพัดช่อมะม่วง
ไผ่ล้อลมเหมือนคนล่อลวง หัวใจข้าลวงเหมือนโคนมีดหั่น
คิดถึงจำปา หนีหน้าคนบางเดียวกัน
เจ้าอยากเป็น สะใภ้นายพัน หันไปบางกอก ไม่บอกสักคำ
เดือนห้า..ผ่านไป นี้มันก็ใกล้เดือนหก
อีกไม่ช้ำ ฝนคงจะตก รดพื้น พื้นนา ข้าวกล้า ชุมช่ำ
เดือนหกปีนี้ พี่ไม่มีแรงจะไถดำ
เจ้าจำปาทิ้งนาเคยทำ ทิ้งกำข้าวกล้าไปหาห้องแอร์
ไอ้หนุ่มบ้านนา หน้าตามันดำเหมือนถ่าน
ผิวคล้ำดำกร้าน เพราะงานมันหนักจะแย่
รูปก็ไม่สวยไม่เหมือนคนรวยห่มแพร
คนบ้านนอกกินจอกกินแหน มีแต่ทางแพ้ ช้ำใจ ช้ำใจ
Verse 2
เดือนห้า..หน้าแล้ง ลมแรงพัดช่อมะม่วง
ยินเสียงทุยกู่ร้องหารวง เหมือนข้าห่วงหาจำปาฝันใฝ่
หอมดอก จำปา โรยริน ส่งกลิ่นไปไกล
ยิ่งคิดถึง คนที่จากไกล แอบ.ยืน.ร้อง.ไห้..ไต้.ตน.จำ.ปา.
Outro
