Intro
Verse
ครั้งหนึ่งเราเคยนั่งเรียนอ่านเขียนด้วยกัน
ภาพเหล่านั้นยังจำไม่เคยเลือน
เพื่อนฉันที่คอยปลุกกันไปเรียน แม่วันนี้ต้องห่างไกล
แต่ความเป็นเพื่อนยังคงเหมือนเดิม
เดินบนทางที่มีเพื่อนร่วมทาง
ไม่หวั่นกลัวสิ่งใดใด เรากระทำด้วยความจริงใจ
หากจำเป็นต้องแยกย้ายและห่างไกลสักเท่าไหร่
สุดท้ายสักวันเราจะวนมาพบกันใหม่
Hook
จะเป็นเพื่อนกันจนวันสุดท้าย
เก็บเป็นความทรงจำที่ดีจนกว่าชีพต้องมลาย
ถึงแม้อยู่ห่างกันแค่ไหน ยังคงคิดถึงได้ใช่ไหม
ดูแลตัวเองนะรู้ไหม เราจะเป็นเพื่อนก้นตลอดไป
Verse 2
จะเก็บเป็นความทรงจำที่แสนดี ที่ครั้งหนึ่งเราเคยได้เรียนด้วยกันที่ตรงนี้
สนิทกันราวรู้จักมาสิบปี กินข้าวก็กินด้วยกันไม่เคยห่างกันเลยสักนาที
อยู่ไหนก็มีมึงตลอด วันไหนที่ผิดพลาด ก็ยังมีมึงที่คอยปลอบ
กู เนีย สำหรับมึงมีค่ามากกว่าเงินเดือน นี่แหละที่กูเรียกกันว่า "เพื่อน"
Verse 3
อาจทะเลาะกันในบางครั้ง
เราไม่เคยเลิกเป็นเพื่อนกัน สุดท้ายเราต้องมาคุยกัน
ปรับความเข้าใจ ให้เข้าใจ ตรงไหนไม่เข้าใจ
ให้เข้าใจ ใช้เวลาไม่นานเพราะรู้ใจ เพราะนี่คือเพื่อนไง
Bridge
นี่เพื่อนฉัน เราเพื่อนกัน มีปัญหาอะไรเราช่วยกัน
ยามทุกข์ เพื่อนทุกข์ ยามสุข เพื่อนสุข
แม้ตัวจะจากกัน แต่ใจเราไม่เคยจากกัน
ความเป็นเพื่อนที่มีนั้น มันมากลัน ในใจฉัน
