Intro
Verse
เหมือนเป็นดั่งคุกสีคราม
กลางท้องฟ้าที่มืดมิด
คล้ายโดตัดสินว่าผิด
จักต้องมีโทษทัณฑ์
ไกลกี่ล้าน.. แสงปี
สุดเขตแดน.. กักขัง
แล้ใวคร เล่าที่สร้างมัน
เพียงแค่คิดก็หวาดกลัว
Verse 2
เหมือน มี ชีวิต เล่นตาม
บทจากฟ้ากำหนดไว้
ร่างกายเหี่ยวเฉาร่วงโรย
เจ็บจน มีน้ำตา
วนเวียนไร้.. สิ้นสุด
เวียนวนความ.. ปวดร้าว แล้ว ใคร เล่าเขียนเรื่องราว
เพียงแค่คิด ก็นึกกลัว
Instruments 2
Verse 3
แต่อย่างน้อย.. ใครคนนั้นก็ยังคงเหลือไว้
ซึ่งความฝัน.. อาจยังเมตตา หัวใจ
อ่อนล้า.. ภาพความฝันเหมือนดั่งหยาดฝน ชโลมดวงใจ ให้ก้าว ต่อไป
หากโลกใบนี้ มืดมน แค่ไหน
ค่ำคืน ยังมีแสงดาว
Instruments 3
Verse 4
ล้านความ สับสนวุ่นวาย
เหตุและผลให้เรียนรู้
ชั่วดีแค่ไหนเฝ้าดู
กฏแห่งกรรม สอนใจ
มีสวรรค์.. เฝ้ารอ
ไฟนรก.. แผดเผา
แล้วใครจะเลือกให้เรา
ใจเรานั้นต้องเลือกเอง
Verse 5
บอกกับฟ้า.. หนึ่งคนนี้จะใช้ชีวิต
ให้มีความหมาย.. โปรดยังเมตตา ให้ดาว
พร่างพราย.. ส่องนำทางชีวิต เมื่อยามทุกข์ทน เดียวดาย.. ให้มี
ความหมาย หากหนึ่งชีวิต.. มืดมน แค่ไหน
ค่ำคืน ยังมีความฝัน
Instruments 4
(ชีวิตมืดหม่น ให้ทุกค่ำคืน มีความฝัน... ยังมีฝัน...)
Verse 6
บอกกับฟ้า.. หนึ่งคนนี้จะใช้ชีวิต
ให้มีความหมาย.. โปรดยังเมตตา ให้ดาว
พร่างพราย.. ส่องนำทางชีวิต เมื่อยาม สิ้นลมหายใจ.. หนทาง ต่อไป
ในจักรวาล มืดมน เพียงขอ
แค่ฝัน.. ถ้าฉันไม่อาจหลุด พ้น ทุกคืน ในคุกสีคราม
เพียงความฝันก็สุขใจ
