ดาวมหาลัย (university Star)

Brass
  Em   Em

Guitar
  Em   Bm

A
  Em    หนูดาวเป็นลูกสาวกก  จบชEmั้นมอหก  โรงเรียนบ้านหนองใหญ่
  Em    คุณแม่ขายไร่ขายนา  ส่งดาEmวเข้ามาเรียนมหาลัย
  Em    มาเรียนอยู่ในกรุงเทพ  ยEmูนิเวอร์ซิตี้ที่ทันสมัย
  Em    ดาวสวย  ดาวเลิศ  ดาวเด่น  คนมันEmสวยทำอะไรก็เด่น
  Em    ก็เลยถูกพรีเซ้นต์  ให้เป็นดาวEmมหาลัย
เพื่อนเพEmื่อนที่คณะ  ปลื้มดาวสุดสุดเลยหล่ะEm          Bm​

B
  Em    ซัมเมอร์แม่เรียกตัวกลับมา  ช่วEmยทำไร่ทำนา  อยู่ที่บ้านหนองใหญ่
  Em    ไปอยู่บ้านป่าขาดง  ดาวบอEmกตรงตรงว่ามันไม่ใช่
  Em    บ้านนอกขาดการพัฒนา  มีแต่ทุEm่งนาและหมูหมากาไก่
  Em    ชาวบ้านก็ด้อยการศึกษา  กินแตEm่ปลาร้าที่ไม่พลาสเจอร์ไรด์
  Em    กินกบ กินอึ่ง กินแย้ แEmมงจีนูน แมงจีโป่ม ดักแด้
  Em    กินแม้แต่กุ๊ดจี่  ที่อยู่Emในกองขี้ควาย
ยีEm้!  กินเข้าไป  ได้ไง  Emแหวะ!    Bm​

C
  Em    หนุ่มหนุ่มมีแต่ซุมโลโซ  เมาเหEmล้าขาวเหล้าโท  ซิ่งมอเตอร์ไซด์
  Em    ไม่เหมือนหนุ่มมอกรุงเทพ ขี่เบ็Emนซ์  ขี่เซฟ  บีเอ็มรุ่นใหม่
  Em    ลูกทุ่งฟังไม่เป็นจริงจริEmง  ดาวชอบสตริง  โฟร์มด  กอล์ฟไมค์
  Em    อยากไปเมืองทองธานี        ดูอะEmคาเดมี่แฟนตาเซีย
  Em    ก็มีแต่เสียงอิสาน  นกน้อย  ปอEmยฝ้าย  คำมอด  ลูกแพร
  Em    เงี้ย!  หมอลำ  หมอลEmำ    Bm​

ลำ
  Em   Em   Em   Em

D
  Em    เซ็นทรัล  โรบินสันเดอะมอลล์  เซEmเว่นบิ๊กซี  ไม่มีที่บ้านหนองใหญ่
  Em    มีแต่ตลาดนัดคลองถม  ไร้รสEmนิยมดาวรับไม่ได้
  Em    เสื้อยืดตัวละร้อยเก้าเก้า  Emไม่รู้ว่าเขาใส่ได้ยังไง
  Em    เคยเดินเล่น  แถวเซ็นเตอร์พอยท์  ต้องEmมาเดินต้อยต้อย  ไล่วัว  ไล่ควาย
  Em    คิดมาเศร้าใจอดสู  คิดถEmึงสังคมหรูๆ
  Em    ตอนที่ดาวเรียนอยู่ เป็นดEmาวมหาลัย
 เจอสังคมบ้านEmนอกๆ อย่างนี้  ดาวปรับตัวไม่Emทันนะ                   Bm​

E
  Em    ไปนาใส่เกิบส้นสูง  ตกคันนEmาหงายท้อง  ดาวนั่งร้องไห้
  Em    ใส่เอวต่ำสายเดี่ยวเกี่ยวข้าวEm  ควายเถิกควายเฒ่ายืนน้ำลายไหล
  Em    คุณแม่พานั่งรถอีแต๊ก  หEmัวสั่นด๊อกแด๊ก  กลับถึงบ้านเป็นไข้
  Em    อยู่มหาลัยเป็นเชียร์ลีดเดอร์  Emเป็นพริตตี้  เป็นพรีเซ็นเตอร์
  Em    ให้มาเป็นฟาร์เมอร์       Em ดาวว่ามันไม่ใช่
  Em    มันไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของดาวอะ . Em. .         Bm​

F
  Em    แม่ขาอยากกลับกรุงเทพ คิดถึEmงเพื่อนเพื่อนที่มหาลัย
  Em    หนูเบื่อบ้านนอกคอกนา หยะแหยงEmปลาร้า และกลิ่นโคนสาปควาย
  Em    ดาวเบื่อชีวิตคันทรี่  อยEmากไปอยู่ซิตี้เป็นดาวมหาลัย
  Em    อย่างหนูมันต้องอยู่กรุงเทพ ถึงจEmะตรงคอนเซ็ปต์ที่ดาวตั้งไว้อะ
  Em    มึงสิไปตายไสกะไปโลด ให้ไEmปเรียนกะบ่มีประโยชน์
  Em    มาอยู่บ้านกะบ่มีประโยชน์ ไปตาEmยไสกะไปโลด กูกะรับบ่ได้
  Em    กูกะรับบ่ได้ กูกะรับบ่ได้      Em อี่ดาวมหาลัย
  Em    อี่พรีเซ็นเตอร์ใหญ่       กูเบิดนาไปจEmักท่งแล่ว
มื่อได๋มึงสิเรียนEmจบกับเขาจักเทียละหือ คุณแม่ขา มาว่าหนู่อยEm่างนี้ได้ยังไง        Em​
มันเสื่อมเสียเEmกียรติภูมิดาวมหาลัยนะคะ คุณแม่ขา               Em​
ว่าซือซือกะไคตั๊ว กูบ่ตีนยัEmนตกคันแทกะบุญหัวมึงแล้วตั๊ว                    Em​
แม่ไม่เข้าใจดาว แม่ไม่เข้าEmใจความเป็นดาวมหาลัย
แมEm่ไม่เซนซิทีฟ แม่ไม่เซนซิทีฟอ่อนไหวEmกับเรื่องอย่างนี้หรอก
  Em    มีแต่กูสิถีบมึงนั่นหละอี่ดาวมหาลัยใหญ่     Em​
มื้อนี่หละมึงสิ่กลายเป็นดาวรุEm่งพุ่งสู่เมรุ มึงฮู้บ่อหื้อ  Em     Bm     Em​