Intro
Verse
ตั้งแต่รังสิตไปจนติดพระอินทร์ พหลโยธินมีของกินไม่น้อย
แม่ค้าหน้าหวานนั่งร้านแผงลอย ปากนิดจมูกหน่อย แม่นั่งร้อยพวงมาลัย
สะพานรังสิตเชื่อมติดใต้เหนือ มีก่วยเดี๋ยวเรือดังแต่เหนือจดใต้
วันเสาร์วันอาทิตย์แฟนเขาติดมากมาย แต่เดี๋ยวนี้เขาย้าย เลิกขายริมคลอง
Instruments
Verse 2
ที่ริมทางระหว่างที่กล่าว มีแฟนแม่สาวหน้าขาวผิวผ่อง
ผัดหน้าทาแก้มเสียแดง นั่งร้านขายแตงอยู่ที่ริมคลอง
ผ่านแดงแดง ๆ เป็นแผ่น เหมือนหนึ่งเชิญแฟ่นให้ชิมลิ้มลอง
รอยยิ้มเหมือนน้ำผึ้งหยด 1 ทำให้ผมไวพจน์ต้องจอดรถลงมามอง
แตงเล็กแตงใหญ่ก็วางขายเป็นตับ เจ้าของต้อนรับด้วยรอยยิ้มย่อง
ชาติเจ้าชู้ประตูดิน ผมไม่ได้ซื้อแตงกิน แต่อยากจะจีบเจ้าของ
เลยแกล้งถามเนื้อความนัยนัย ว่าแตงน้องสองใบนั้นน้องจะขายไหมน้อง
เพลินคุยอยู่กับแม่ค้า นั้นเจ้าของแตงมาตั้งท่าคอยจ้อง
ไม่พูดจาไว้ท่าอมภูมิ ในมือพ่อหนุ่มนั้นถือไม้พลอง
แม่ค้าแถวนี้แม่คงจะมีเจ้าของ ลาก่อนละน้องชะโอ้แม่แตงเถาตาย
ตั้งแต่วันนั้นผมผ่านไปมา ไม่เคยมองหน้าแม่ค้าคนไหน
เพราะเบื่อรอยยิ้มมองไม่อิมหัวใจ ล้วนแต่แตงเถาตายเจ้าของเธอมี
Outro
