#
ចំណងជើងអង្កត់ធ្នូ
1
ยามเช้า (morning)
เมอดวงอาทตยทกทาย แสงทเราเคยไวใจ กลบกลายเปนความทรมาน. รกทเราตองจบ ความหลงทเราตองผาน วนวานทคอยทำรายใจ. จากทเคยตนนอนยามเชาดวยกน ดวยรกและความผกพน. ตอนนตนแลวลงเลไมอยากลกลมตาอกแลว. ถานอนกยงไดฝนวาเรารกกน อยา
2
Only One
จนมาวนนฉนเพงเขาใจคนเรา วาทำไมตองยอมทมเท. และยอมใหไปเพอคน ๆ เดยวเทานน เปนฉนกคงจะทำไมไดหรอก. พอมาวนนทฉนไดพบกบเธอ ทำใหชวตพบความสดใส. และมนเปลยนไปเปนเธอคนเดยวเทานน จนฉนตองยอมใหเธอทกอยาง. ไมตองพดอะไรหรอก เ