Intro
Verse
เจ้าช่อแก้วเอย เคยส่งกลินหอมอยู่ชายทุ่ง
เดี๋ยวนี้เจ้าเป็นสาวกรุง หมายมุ่งได้เป็นดารา
เคยนุ่งผ้าถุงเก็บผักบุ้ง ริมคลองก่อนมา
เปลี่ยนไปนุ่งสั้นโชว์ขา ใส่เอวลอยตามยุคสมัย
ใจสาวภูธรจะขาดรอน ๆ เมื่อตอนจากกัน
จำเป็นต้องมาหางาน จากบ้านมาไกลแสนไกล
ฝนในเมื่องกรุง คิดถึงท้องทุ่งถิ่นเคยเกิดกาย
กลินดินจากท้องนาไร่ หอมชื่นใจยังจำได้ดี
ข่าวว่าคนดี มีคนมั่งมีอุมชูเมตตา
เดี๋ยวนี้เขียนคิ้วแต่งหน้า กลัวเสียท่าเขาแล้วคนดี
พี่กลัวความหอม จะถูกเด็ดดอมไปบ้านเศรษฐี
บ้านนอกคอกนาที่นี่ คงจะมีความหวังเลือนลาง
Verse 2
ช่อแก้วคนนี้ไม่ให้พี่ตรอมระทมใจ
ไม่เคยลุ่มหลงแสงไฟ อย่างที่ใครเขาพูดให้ฟัง
นกออกหากินยังโผพินโบยบินกลับรัง
สองเรายังคอยความหวัง กลับยังท้องนาบ้านเรา
Outro
