Intro
Verse
ครั้งหนึ่งผมมีโอกาส ไปเที่ยวชายหาดแถวหาดป่าตอง
เห็นหญิงรูปโฉมโสภา รูปร่างหน้าตาน่าจับน่าจอง
จมูกเป็นสันเป็นคม ดูโนก็ตามย้อมผมสีทอง
หน้าอกของเธอด้านซ้าย นั้นด้นมีป้ายเป็นป้ายเบอร์ตอง
ผมถามชื่อของเธอ เธอนามสมมติว่าสมสมัย
หน้าตาของเธอก็ดี แล้วมาทำแบบนี้เพราะเหตุไฉน
อยากรู้สาเหตุมาก ๆ ก็แล้วไม่อยากฉงนไฉง
แต่ปากเธอยิ้มแววตาเธอเศร้า นะจนไอ้เรานะก็สงกะสัย
ผมก็ถาม เธอก็ตอบ เพราะด้วยว่าเหตุจำเป็น
ฐานะท้นดรลำเค็ญ แถมพ่อยังป่วยเป็นมะเร็ง
เพราะเธอจบแค่ ม.สาม เลยขาดโอกาสไปสอบไปเอ็นฯ
และแม่ของเธอก็แค่ก็เฒ่า บางครั้งเจ็บเข่า บางครั้งเจ็บเอ็น Let's Go
Hook
เธอล้มกายลงบนเตียง เพื่อเพียงคนข้างหลัง
ในใจเธอมีหวัง พ่อเธอน่ะต้องหายป่วย
เธอพลีเรือนร่างอันงดงาม ให้ชายเสพกามอารมณ์หมาย
เธอส่งเสียน้องชาย ให้เล่าเรียน
เธอคือเสาหลักของครอบครัว ในตัวมีศักดิ์ศรี
ถ้าใครจะมองใครไม่ดี แต่ฉันคนนี้ก็เข้าใจ
Verse 2
แล้วผมก็หายฉงน เพราะว่าโลกนี้มันช่างสับสน
เพราะเหตุของเธอคือจน ผลคือพลีกายให้ชายหลายคน
มนุษย์ก็ต่างประณามว่าหญิงขายกามน่ะไร้ศักดิ์ศรี
ใจเธอสุดทรมาณขอแค่ทางบ้านนั้นจะได้สุขชี
เธอบอกว่าเธอ น่ะเคยทำงานที่โรงงาน
ค่าแรงอันน้อยนิด น่ะพอค่าข้าวเป็นจาน ๆ
วุฒิ ม.สามหมดสิทธิ์ นะไม่ต้องคิดเป็นข้าราชการ
ไม่มีเงินให้หมุน ไร้ซึ่งทุนในธนาคาร
เธอบอกว่ามีศักดิ์ศรี เพราะเธอคนดีก็หากิน
นะเธอไม่เคยโกงชาติ ก็และไม่เคยโกงแผ่นดิน
Verse 3
ไม่เคยปล้นจี๋ฆ่าชิง และไม่แบมือขอใครกิน
โอเคผมได้คุยกับเธอ แล้วลูงมือเธอเข้าไปเช็คอิน
Instruments
