Intro
Verse
โอ้เจ้าเด็กน้อยใช่ว่าพี่จะลืม ก็กดไปเบอร์นั้นมาตั้งแต่เมื่อรื่น
แต่เธอก็ยังไม่รับและเธอยังหลบหาย
ตื่นนอนก็อยากโทรไปนะครับแต่เธอมีเรียนในตอนสาย
Verse 2
เธอบอกว่าพี่นะร้ายอันนี้พี่พอเข้าใจ
ไอ้ผิดนั้นพี่ก็รู้ แต่ไม่รู้ทำอย่างไร
อยากคุยจริง ๆ นะครับ โทรไปไม่มีใครรับ
ฟูมฟาย โวยวาย คอพับ ต้องหยิบทิชชู่มาซับน้ำตา
Verse 3
ได้โปรดเข้าใจพี่ช้ำมา ได้โปรดช่วยรับสาย อย่าทำร้ายพี่ซ้ำนา
รู้ว่าซ้ำซากขอร้องไม่ต้องมาย้ำมากมาย
คำถามที่ว่าวันนั้นพี่ไปกับใครบางทีมันตอบยากไป
เก็บเอาไว้แล้วโฟกัสที่เรื่องของเรา
ใครจะว่านี้เหี้ยยังไงให้น้องปล่อยไปเป็นเรื่องของเขา
Verse 4
ว่าแต่เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม
พี่มาทวงสัญญาใจที่ตัวน้องเคยให้ไว้
แล้วพี่ยังใช้ไหม หนูยังรู้สึกแบบนันกับพี่หรือป่าว ยังไม่ต้องกล่าวให้จบเพลงนี้ค่อยบอกพี่โอเค
มันอดไม่ไหว เวลาพี่คิดถึงเรื่องเก่า ๆ
ไม่ใช่วันนี้แค่เหงาอย่าพึ่งเผลอคิดไปว่าพี่โลเล
โซซัด โซเซ มาจากไหนไม่อยากจำ หลาย ๆ การกระทำปล่อยให้มันลืมไป
ลืมที่เคยเจ็บ ลืมซ้ำ แต่ไม่เคยลืมใจ
เพราะมีแค่เธอคนเดียวที่พี่ยังจำถึงแม้จะลืมใคร
โอ้เจ้าเด็กน้อยใช่ว่าพี่จะลืม จริง ๆ ก็เก็บไปคิดมันทุกวันและคืน
แต่เธอก็ยังไม่รู้และเธอยังหลบหาย จริง ๆ
ก็อยากโทรไปนะครับแต่กลัวจะโดนเธอตัดสาย
ไอ้ตัวพี่เองก็ร้ายไม่ใช่พี่ไม่เข้าใจ ว่าผิดไอ้พี่ก็รับแล้วพี่ต้องทำยังไง
ต้องรออีกต่อไปไหม ต้องรออีกนานแค่ไหน
หรือว่าพี่ต้องทำใจไปหยิบทิชชู่มาซับน้ำตา
Verse 5
แต่พูดไป ยังไงแม่งก็สามไพรเบี้ย เพราะพี่ก็รู้มันอยู่แก่ใจว่าเรื่องนี้ใครเหี้ย
นึกไปถึงวันนั้นก็ได้แต่คิดว่ากูแม่งทำอะไรเนี้ย ผิดที่ตัวเราเองเรื่องมันเลยจบไปแบบไม่ได้เคลียร์
ได้แต่นีกว่าเสียใจ นี่ไม่ใช่เพลงง้อ แต่ทำเพื่อสมน้ำหน้าตัวเองก็สั่งที่เสียไป
Verse 6
ในชีวิตยังไม่เคยเสียดายแบบนี้ถึงแม้ว่าเสียใคร
แต่ถ้าเธอนั่นยอมกลับมาพี่ยอม ถึงแม้จะให้พี่นั้นเสียอะไร
Verse 7
ก็เข้าใจว่าผิดและอาจจะไร้สิทธิ์แก้ จะไม่ขอแก้ตัวอะไรเพราะว่าไอ้ผิดนั้นผิดแน่
อยากทำเหมือนเมื่อก่อนตอนที่พี่นั้นติดแจ แต่คิดไปคิดมาคนข้างน้องแม่งคงวิตกจริตแน่
Verse 8
แต่น้องจงแน่ใจ อะไรที่น้องมีความสุขพี่ก็พร้อมจะสุขใจด้วย
เรื่องของพี่ พี่รู้ว่าคงไม่มีใครช่วย
สิ่งที่พี่จะฝากคือ ดูแลตัวเองดีเพราะวันพรุ้งนี้ของหนูพี่คงไม่ได้ไปด้วย
โอ้เจ้าเด็กน้อยใช่ว่าพี่จะลืม เธอยังคงอยู่ในนี้มันทุกวันและคืน
จริง ๆ ไม่ใช้ไม่รักและเธอก็คงจะรู้
ในวันที่ไม่มีหนูแล้วพี่ต้องยอมเข้าใจ
โอ้เจ้าเด็กน้อยดูแลตัวเองดี ๆ
เมื่อมันไม่เป็นอย่างฝันต้องยอมรับมันซักที
จึงทำได้เพียงเท่านี้ รวบรวมอารมณ์ที่มี
แต่งมาเป็นแพลง ๆ นี้ก่อนหยิบทิชชู่มาซับน้ำตา
