Intro
Verse
เขาเกิดจากความรัก.. ของครอบครัวชนบท ชีวิตแสนรันทด ทำให้พ่อจากไป
แม่บอกพ่อเข้ากรุง.. มุ่งทำงานเพื่อหาเงิน เผชิญโชคชะตา ในเมืองใหญ่
แต่เดิมพ่อมีหวัง ยังส่งข่าวติดต่อมา ผ่านไปหลายปีกว่า ข่าวไม่มา พ่อเงียบหาย
เป็นตายหรือร้ายดี อยู่ทางนี้เฝ้าแต่คอย บางครั้งแม่เหม่อลอย แล้วสะอื้นไห้
Verse 2
เนิ่นนานยี่สิบปี จนบัดนี้เขาเป็นหนุ่ม ชีวิตยังลุ่ม ๆ ยังดอน ๆ ไม่ไปไหน
ข้าวเปลือกที่ปลูกมา มีราคาแค่ต้นทุน ไปงอก ไปพอกพูน พ่อค้ากำไร
ที่ดินไม่มีเหลือ ก้มหน้ากินบนที่เช่า แม่ป่วยเพราะโศกเศร้า ได้ไม่นานก็จากไป
เหลือเขาเพียงลำพัง ฝังศพแม่ไว้ข้างวัด มีเงินจะมาจัด งานศพให้ยิ่งใหญ่
Instruments
Verse 3
ใครหนอ.. ใครกันยังทุกข์ยาก อยู่กินลำบาก.. ในชนบทวันนี้
รู้ไหม.. คนเมืองมักคอยเอาเปรียบ ทั้งหยาม ทั้งเหยียบ ปล้นชิงไม่เหลือชิ้นดี
Instruments 2
Verse 4
ไม่มีห่วงใด ๆ กลับบ้านไร่ กลับนาดอน
ลูกโทนพร้อมเร่ร่อน ตามหาพ่อผู้สูญหาย
เมืองกรุงกับอีสาน มีตำนานตกทอดมา ผู้คนทิ้งไร่นา หาชีวิตใหม่
ลูกโทนแม้เคยเห็น.. ใบหน้าพ่อในความจำ
เดินหาเช้าจรดค่ำ คนมันเยอะ เมืองมันใหญ่
ถามใครก็ไม่รู้ กลับจ้องดูหัวจรดตีน
อีสานคนเปื้อนดิน กลิ่นโคลนสาบควาย
Verse 5
เป็นคนเหมือน ๆ กัน แต่กลับมีเส้นแบ่งกั้น ไม่ใช่ที่เธอฉัน แต่เธอนั้นมาจากไหน
จากดินแดนกันดาร จากชนชั้นยากและจน ที่นี่เขาไม่สน คนมีเงินเป็นใหญ่
ฉันเคยเห็นผู้เฒ่า.. ลุงขี้เมาข้ามถนน หากใครพบลูกโทน ช่วยบอกที่พ่อเขาตาย
ไม่ต้องเที่ยวตามหา จงก้มหน้าสู้ต่อไป ฉันคือกำลังใจ ข้ามฟากให้ได้ สะพานลอย
Outro
ชีวิ ต.. นั้นมีสองฟาก ฟากความทุกข์ยาก อีกฟากความสุขสบาย
อย่าท้ อ.. ขอให้โทนอดทน อดทนถึงวัน.. ฟ้าดินเห็นใจ.
