Intro
Verse
กุหลาบเวียงพิงค์ ดอกนี้บ่มีเจ้าของ เพิ่งแรกแย้มบ่มีไผจอง เป็นเจ้าของครองใจเด็ดดม
ส่งกลิ่นอบอวล ยั่วยวนหัวใจไปตามสายลม
เปิ้นทั่วแคว้นแดนไทยหมายชม สมเป็นกุหลาบ เวียงเหนือ
Verse 2
กุหลาบเมืองไหน ทั่วดินแคว้นในแดนสยาม ยังบ่มีเทียมเท่าความงาม เปรียบดังสาวชาวพิงค์งามเหลือ
บ่ได้แต่งเติม เสริมส่งไว้ลวงให้ใครหลงเชื่อ
ปากบ่แดงแก้มบ่ได้เถือ คิ้วบ่ได้เทื้อ ดิน สอ
Verse 3
กุหลาบเวียงพิงค์ ดอกนี้สวยจริงเจ้าเอ๋ย ยังบ่มีผู้ใดไหนเลย มาโลมเล้าเอาไปพนอ
ด้วยสาวชาวพิงค์ กลัวบ่ฮักจริง ของชายรูปหล่อ
กลัวเสียนักกลัวคำป้อยอ กลัวน้ำตาหล่อ ริน ทรวง
Verse 4
หมู่เฮาชาวเหนือ อย่าไปเชื่อเชียวหนอคำชาย เดี๋ยวจะต้องเจ็บช้ำใจตาย เปิ้นเมืองใต้พูดจาหลอกลวง
หากเปิ้นได้เฮา เปิ้นคงทิ้งเราน้ำตาไหลร่วง
หากหลงลมคงโดนหลอกลวง ช้ำทรวงเหมือนดั่ง บัว บาน
