Intro
Verse
เสียงปี่พระอภัย ใสกว่าน้ำทะเล มีมนต์เสนีย์ ผีเสื้อทะเลยังหลงมนต์
เป็นความภาคภูมิใจ ของคนระยองทุกคน ของคนที่มาเที่ยวยล เยี่ยมเยือนถิ่นระยอง
Verse 2
ครูกลอนสุนทรภู่ ผู้เลิศรู้ภาษา
สร้างตำนานขึ้นมา เพื่อคนไทยทั้งผอง
แต่ดันมีคนขี้เหล้า (คนขี้เมา)
เมาแล้วคึกคะนอง ขโมยปี่เอาไปครอง ปล่อยพระอภัยนั่งเป่าลม
Hook
คนระยอง ไม่เคยทำระยำ ไอ้คนที่มันทำ ไม่ใช่คนระยอง
Bridge
ถึงโรงเหล้าเตากลั่น ควันโขมง มีคันโพงยกสายไว้ปลายเสา
โอ้บาปกรรมน้ำนรกเจียวอกเรา ทำให้คนขี้เมา (คนขี้เมา) ขโมยปี่พระอภัย
Instruments 2
Bridge 2
ดุกบาวก็คนระยอง ร้องบรรเลงและเป่าปี่
เขาก็มีของดี เป็นปี่บ้องไม้ไผ่
อยากยืมเพื่อนซักบ้อง
จะเอาไปฝากพระอภัย ยืมใช้ก่อนเป็นไร แต่กลัวจะทิ่มทะเล
ตำนานปี่เมืองระยอง ทั้งแค้นทั้งขำระคน
ถ้าเอ็งอยากเป็นวีรชน ก็เผยตัวออกมาเด้ะ
จะไอ้ขิง ไอ้ข่า จะไอ้บ้า ไอ้ใบ้
ถึงเอ็งจะเป็นใคร พระท่านคงให้อภัย พระอภัยให้แก่กัน
