Intro
Verse
อ่อนเพลีย จนสิ้นแรง จึงได้นอน อ้อนวอน เขาก็คง ไม่ฟัง
ตื่นมาทำงาน จนหมดแรง ไปทุกครั้ง วันละมื้อ หรือก็ยัง น้อยเกินไป
เด็กเอย ยังไม่ทัน จะเติบโต อดโซ และทรุดโทรม ทั่วกาย
เด็ก..ตาดำดำ ทนตรากตรำ จนเหลือหลาย อนาคต ที่ยังไกล สูญสิ้นไป แค่นั้น
Verse 2
นอนก่ายกันตามพื้นเกลื่อน เป็นเหมือนเครื่องจักรใช้งาน
เครื่องจักรน้อยน้อย หมดกำลัง สังขาร ทำการงานหนักเกิน
Instruments
Verse 3
ไหว้วอน ให้สังคม ช่วยจัดวาง เบิกทาง และช่วยพาก้าวเดิน
หากทำได้จริง โลกก็คง สรรเสริญ เจ้าตัวน้อย ที่คนเมิน พร้อมจะเดิน ต่อไป
หากทำได้จริง โลกก็คง สรรเสริญ เจ้าตัวน้อย ที่คนเมิน พร้อมจะเดินต่อไป
