Intro
Verse
ลมโชยชิ้ว ปลิวกิ่งไม้ไหวสั่น ดุจดั่งเสียงรำพัน ให้ชวนฝืนปรารมณ์
เอื้องดอกน้อย ลอยกลิ่นตามสายลม อบอวลหวนชวนดม ชื่นอารมณ์ไม่วาย
ลม พัด ร่วง หอมชื่นทรวง กลีบร่วงกระจาย
ช่อพยอมกลิ่นหอมอยู่ไม่คลาย กลิ่นนี้พี่ไม่เคยหน่าย ชวนฝันไปถึงสาว
Verse 2
กระท่อมน้อย เนินร่มริมสายธาร เปรียบดั้งทิพย์วิมาน ร่มเงาไม้ทองกวาว
นวลเจ้าเอย พี่ได้เคยพบเจ้า ก่อนเคยเว้าจำนรรย์ สร้างสวรรค์จากใจ
ค่า ทุก คำ ที่จดจำถ้อยคำให้ไว้
ช่อทองกวาวดอกพราวกิ่งไสว ที่เคยหอมดึงมาให้ แซมผมใส่ให้นาง
Verse 3
น้องพี่เอ่ย พี่ไม่เคยคิดหน่าย พี่ยังรักไม่คลาย ไม่ลืมเนื้อนวลปราง
รักยังฝัน ใจพี่หวังทุกอย่าง กลับมาหมายพบนาง อย่างเคยเว้าเฝ้าวอน
ทุน หัว พี หายโกรธพี่เถิดดวงสมร
ช่อทองกวาว ดอกพราวอยู่สลอน ดุจวอนสองเราร่วมใจ ในกระท่อมทองกวาว
