Intro
Verse
40 ปี อย่าให้มันสูญเปล่า หยุดหงอยเหงาเถิดเพื่อน เหลือเวลาอีกไม่มาก
กาลเวลา หมุนเวียนเปลี่ยนไป ไฉนจึงจ่อมจม อยู่กับความอาภัพ
วันที่เหลือจงตั้งตรง ดุจดังขุนเขา
ลดความก้าวร้าว แปรเป็นอ่อนโยน ดวงใจอาดูร แปรเป็นยินดี
จะเหลือซักกี่ปี ก็ช่างมัน ไม่ขึ้นสวรรค์ ไม่ตกนรก อยู่บนโลกกลม ๆ ก็ถมไป
Instruments
Verse 2
มาเถิดมาเพื่อนฝูง ตั้งศูนย์ที่หลักสี่ อายุเรา ก็ปูนนี้ ชั่วดี สาระพัน
จงกอบกำความฝัน แปรฝันเป็นความจริง
ชีวิตคนนั้นคือสิ่ง อันสวยสดงดงาม
(พูด) สี่สิบยังเสียงขนาดนี้ แล้วหกสิบจะขนาดไหน
ไอเลิฟยู ( แหม พอยายไม่อยู่ล่ะซ่าเชียวนะไอ้แก่)
Instruments 2
Verse 4
40 ปี อย่าให้มันสูญเปล่า หยุดงี่เง่าเถิดเพื่อน ไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
คนเรานั้น ต้องมีกฎเกณฑ์ ตัวเราผู้ก่อเวร ก่อกรรมถลำใจ
ลอยล่องไปกระเจิดกระเจิง โลกอันเวิ้งว้าง เห็นอะไรบ้าง
รับรู้ชั่วดี กลับมาตั้งศูนย์ ครึ่งชีวิตคน
จงค้นหาเหตุผล อันสร้างสรรค์ ชีวิตเรา คือรางวัล.........อันมีค่า
Hook
(หันหลังให้สุรา) หันหน้าหาตัวเอง (หันหลังให้กัญชา) หันหน้าหาตัวเอง
(หันหลังให้สุรา) หันหน้าหาตัวเอง (หันหลังให้กัญชา) หันหน้าหาตัวเอง
