Intro
Verse
เด็กเอ๋ย เด็กตัวน้อย ๆ
เจ้าด้อยเรื่องการศึกษา เจ้าด้อยกำลังวังชา ข้าวปลามีไม่พอกิน
หน้าร้อนมันแล้งเหลือทน
หน้าฝนน้ำท่วมผืนดิน หน้าหนาว หนาวจนจะสิ้น จำใจจากถิ่นเกิดมา
จากมาทำงานใช้แรง
Hook
นกเขาน้อย เจ้าบินลอยโต้ลมแรง แดดก็แผดก็เผา ตัวเจ้านั้นยังไม่แกร่ง
(เกรงเจ้าจะหมดแรง หมดแรงกระพือปีกบาง)
(นกน้อยเจ้าหมดแรง สิ้นแรงตายคาโรงงาน)
(นกน้อยเจ้าหมดแรง สิ้นแรงตายตาลืมโพลง)
Instruments
Verse 2
หนูเอ๋ย หนูตัวน้อย ๆ
เจ้าด้อยสติปัญญา เมื่อก้าวลงชานชลา ฝูงห่าก็รุมฉกชิง
ถูกขังไว้รอเลือกตัว เหมือนวัวเหมือนควายจริง ๆ
นายหน้าหักค่ากลอกคลิ้ง รับจริงสามร้อยต่อเดือน
ทั้งเดือนในโรงโกงแรง
Instruments 2
Bridge
สงสารเด็กตัวน้อย ๆ ถดถอยกำลังทุกที กินข้าวคลุกน้ำปลาใส่สี เต็มที่มื้อหนึ่งครึ่งจาน
ทำสิบสองชั่วโมงต่อวัน หลับกันกับพื้นโรงงาน ถูกดีถูกทรมาน คิดถึงแม่ บ้าน ทุ่งนา
น้ำตาหลั่งจนอ่อนแรง
